«Ελληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι ποτέ, το αίμα σου θα χύσουμε, γουρούνι Αλβανέ». Αυτό και άλλα παρόμοια ανατριχιαστικά ακούστηκαν χθες στο κέντρο της Αθήνας, όχι από μέλη της Χρυσής Αυγής που διαδήλωναν, αλλά από βατραχανθρώπους των Ειδικών Δυνάμεων που παρήλαυναν στην Πανεπιστημίου και στην Αγίου Κωνσταντίνου στο πλαίσιο της επίσημης στρατιωτικής παρέλασης της 25ης Μαρτίου.
Αμέσως μόλις άφησαν τις εξέδρες των επισήμων στο Σύνταγμα κι έστριψαν στην Πανεπιστημίου, τα παλικάρια της ΟΥΚ μετέτρεψαν την παρέλαση σε εκδήλωση που θύμιζε πορεία μίσους ακροδεξιών, με συνθήματα που υπόσχονταν την αιματηρή σφαγή κάθε γειτονικού μας λαού κι αποφάσιζαν ποιος δικαιούται να λέγεται Έλληνας και ποιος όχι.
Οι συνήθεις ύποπτοι «Σκοπιανοί», Αλβανοί και Τούρκοι είχαν την τιμητική τους, σε συνθήματα όπως το ακόλουθο: «Θα γίνει μακελειό, μετά θα εκδικηθώ, όταν θα προσκυνήσετε σημαία και σταυρό».
Ή αυτό το ανατριχιαστικό: «Τους λένε "Σκοπιανούς", τους λένε Αλβανούς, τα ρούχα μου θα ράψω με δέρματ' απ' αυτούς». Γραμμή στα συνθήματα έδιναν μάλιστα άντρες με πολιτικά, οι οποίοι ακολουθούσαν την παρέλαση από την πλευρά των θεατών. Ενας από αυτούς πηγαινοερχόταν με άνεση μεταξύ των θεατών και αυτών που παρήλαυναν, φωνάζοντας πρώτος τα συνθήματα που επαναλάμβαναν οι καταδρομείς.
Κι αυτά ενώ την παρέλαση παρακολουθούσαν δεκάδες οικογένειες μεταναστών, που θα κληθούν στη συνέχεια να απαντήσουν στην εύλογη απορία των παιδιών τους «Γιατί τόσο μίσος;». Λες και δεν ψήφισε πρόσφατα η Βουλή τον νόμο για την απόδοση της ιθαγένειας στους μετανάστες. Λες και δεν έχουμε αποφασίσει από καιρό σ' αυτή τη χώρα ότι μετανάστες μπορούν να συμμετέχουν στις αντίστοιχες μαθητικές παρελάσεις, και μάλιστα ως σημαιοφόροι.
Αναρωτιέται κανείς: Πώς είναι δυνατόν ο ελληνικός στρατός, παρελαύνοντας επισήμως και συντεταγμένα στο κέντρο της πόλης, να προσβάλλει την ανθρωπιά μας, να εκθέτει τη χώρα μας και να παραβιάζει κατάφωρα τον αντιρατσιστικό νόμο, ο οποίος διώκει αυτεπάγγελτα τη ρητορική μίσους; Ζούμε στο 2010, και μάλιστα με κυβέρνηση σοσιαλιστών, ή σε αλήστου μνήμης εποχές, όπου ο στρατός διεκδικούσε και είχε άλλο ρόλο στα πράγματα της χώρας;
------------------------------------------------
Πηγή: ΠΡΕΖΑ TV-ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Παρασκευή 26 Μαρτίου 2010
ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΛΛΗΡΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΑΤΡΑΧΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΧΘΕΣΙΝΗΣ ΠΑΡΕΛΑΣΗΣ.
Δευτέρα 22 Μαρτίου 2010
Διαμαρτυρία για τους 232 νέους υπαλλήλους της Βουλής.
Τη στιγμή που γίνονται περικοπές στα πάντα, εντελώς προκλητικά βγαίνει στη φόρα η απόφαση να προσληφθούν 232 νέοι υπάλληλοι στη Βουλή. Αυτή τη φορά όμως αποφάσισαν κάποιοι να μην το δεχτούν έτσι απλά και για το λόγο αυτό η κ. Γεωργία Γρηγοροπούλου – Μουγιάκου προέβη σε εξώδικη διαμαρτυρία – δήλωση – πρόσκληση ενάντια στη Βουλή των Ελλήνων αναμένοντας την απάντησή τους. Καιρός να δούμε πόσο σημασία μας δίνουν όταν δεν ακολουθεί προεκλογική περίοδος.
Η διαμαρτυρία δημοσιεύθηκε και στο Inout.gr στις 21 Μαρτίου 2010. Μπορείτε να διαβάσετε προσεκτικά το θέμα εδώ και να συνυπογράψετε τη διαμαρτυρία στέλνοντας ένα e-mail με θέμα “Συμφωνώ με την επιστολή της κ. Γρηγοροπούλου” και το ονοματεπώνυμό σας στο περιεχόμενο του μηνύματος ώστε να προστεθεί στη λίστα με τα μέλη που συμφωνούν μέχρι στιγμής. Το email μπορείτε να το στείλετε στη διεύθυνση του inout: info@inout.gr είτε στην σελίδα: admin@mastouromata.com ώστε να ειδοποιηθούν οι διαχειριστές και να προσθέσουν το ονοματεπώνυμό σας στη λίστα. Επίσης έχει δημιουργηθεί και σχετικό group στο facebook το οποίο μπορείτε να βρείτε εδώ. Καιρός είναι να δράσουμε σοβαρά ενάντια σε κάποια θέματα και να μη μένουμε μόνο στα λόγια. Η συμμετοχή όσων συμφωνούν είναι σημαντική και σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.
Παραθέτω το κείμενο όπως αναρτήθηκε στο Inout:
1.-ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
2.-ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
3.-ΠΡΟΣ ΟΣΑ Μ.Μ.Ε. [έντυπα και ηλεκτρονικά] έχουν το θάρρος της δημοσίευσης
4.-ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ [blogs] που έχουν το θάρρος να το δημοσιεύσουν
Από ανάρτηση μέλους μας της 20/3/2010 πληροφορηθήκαμε την εξώδικη διαμαρτυρία της κ. Γεωργίας Γρηγοροπούλου-Μουγιάκου π.Νομικού συμβούλου Δήμου Βούλας , έναντι της Βουλής των Ελλήνων για την πρόσληψη 232 υπεράριθμων υπαλλήλων στην Ελληνική Βουλή.
Αποδεχόμενοι πλήρως το σκεπτικό της διαμαρτυρίας της και συνδράμοντας ενεργά , ως Έλληνες πολίτες , στην προσπάθειά της για διαφάνεια στο δημόσιο βίο της χώρας , συνυπογράφουμε τη εξώδικο επιστολή – διαμαρτυρία της , συνενώνουμε την προσωπική μας φωνή με τη δική της και συντασσόμαστε πλήρως με την συγγραφέα της επιστολής, απευθυνόμενοι αντιστοίχως στους αποδέκτες αυτής για μια σαφή εξήγηση της αναγκαιότητας της επιλογής τους.
Άλλως, επιφυλασσόμεθα παντός νομίμου δικαιώματός μας, τείνοντος, στον, δια της εφαρμογής των προβλεπομένων νομίμων κυρώσεων, εξαναγκασμόν σας σε συμμόρφωση, προς όσα ανωτέρω αναφέρονται και αιτούμεθα.
Επισυνάπτουμε το σχετικό κείμενο της κ. Γεωργίας Γρηγοροπούλου-Μουγιάκου
EΝΩΠΙΟΝ ΠΑΝΤΟΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Εξώδικη Διαμαρτυρία-Δήλωση-Πρόσκληση.
——————————————————————————–
Π Ρ Ο Σ
1) ΒΟΥΛΗΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, νομίμως εκπρ/νην από τον κον Πρόεδρόν της.
2) Εναν έκαστον των κ .κ. ΒΟΥΛΕΥΤΏΝ ατομικώς και
3) Κον ΠΡΟΕΔΡΟΝ της Ελληνικής Δημοκρατίας, κατοίκων όλων Αθήνας
———————————————
Κύριοι,
Με την παρούσα μου διαμαρτύρομαι εντονότατα σε εσάς, διά την εκ μέρους του Κοινοβουλίου, πρόσληψη, λίαν προσφάτως, 232 νέων υπαλλήλων, πλέον των ήδη υπεραρίθμων υπαρχόντων, για τους οποίους μάλιστα δεν επαρκούσαν και δεν επαρκούν και τα έδρανα!
Διαμαρτύρομαι εντονότατα ωΓς απλή Ελληνίδα, φορολογούμενη πολίτις, η οποία, μαζί με τους υπολοίπους συμπολίτες μου, καλούμεθα, σʼ αυτήν την οικονομική κρίση, (την οποία δημιουργήσατε ΕΣΕΙΣ , κατά κύριον λόγον) να μειώσουμε το βιοτικό μας επίπεδο, υποβαλλόμενοι σε περικοπές μισθών και δώρων και καταβάλλοντες πληθώρα εμμέσων φόρων, που θα κάνουν το ακριβό κόστος ζωής μας, ακόμη ακριβότερο, πλέον των λοιπών αμέσων φόρων που έχετε ήδη εξαγγείλει!
Διαμαρτύρομαι εντονότατα διότι ενώ η Κυβέρνηση δια στόματος του Πρωθυπουργού, πάγωσε τις προσλήψεις στο Δημόσιο, εσείς πίσω από την πλάτη μας, προβήκατε στην πρόσληψη των δικών σας παιδιών, ισχυριζόμενοι ότι δήθεν υπήρχε νομοθετική ρύθμιση (του Σιούφα) και ότι δήθεν δεν μπορείτε να την αγνοήσετε! Εσείς που έχετε, ήδη, συλλήβδην, αγνοήσει και εν τη πράξει, καταργήσει πολύ περισσότερους από έναν Νόμους θεμελιωτικούς υφισταμένων από παλιά εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων!!!
Διαμαρτύρομαι για μένα ατομικώς αλλά και για τις λοιπές Ελληνίδες μάνες, που βλέπουμε τα παιδιά μας να αγωνιούν καθημερινώς, αναζητώντας μια θέση εργασίας, μια οποιαδήποτε, παρά τα πτυχία τους, θέση εργασίας και να μην μπορούν να την έχουν!
Διαμαρτύρομαι εντονότατα, διότι μας εμπαίζετε για μιά ακόμη φορά, ασύστολα!
Κύριοι,
Αν και το γνωρίζετε καλώς, οι Νόμοι ΚΑΤΑΡΓΟΎΝΤΑΙ από άλλους, νέους Νόμους, που ρυθμίζουν διαφορετικώς την ίδια περίπτωση.Είναι τα Νομικά, που μαθαίνουν οι πρωτοετείς φοιτητές της Νομικής! Θα μπορούσατε, λοιπόν, εάν το θέλατε, με νεώτερο Νόμο να καταργήσετε την όποια νομοθετική ρύθμιση και να παγώσετε τις προσλήψεις και των δικών σας παιδιών! Δεν το κάνατε! Επιλέξατε δύο μέτρα και δύο σταθμά! Οπως πάντα! Οπως και με τις αποζημιώσεις σας, τις συντάξεις σας, τις κρατήσεις σας, τα προνόμιά σας!
Κύριοι, ποιός σας έδωσε το δικαίωμα να χρισθείτε Ηγεμόνες μας; Ποιός σας έδωσε το δικαίωμα να κάνετε την Ελλάδα φέουδό σας και εμάς, φόρου υποτελείς στα κελεύσματά σας; Πού είναι επιτέλους η αρχή της ισότητας, της ισονομίας, των ίσων ευκαιριών στην εργασία; Πού είναι επιτέλους η Δημοκρατία, την οποίαν, σας επιλέξαμε να υπηρετείτε; Και που με την προκλητική συμπεριφορά σας, παραβιάζετε κατʼεπανάληψη!
Επειδή, η συμπεριφορά σας αυτή δεν συνάδει ούτε με την ιδιότητά σας ούτε και με το λειτούργημά σας, διαμαρτύρομαι για πολλοστή φορά ενώπιόν σας και
ΣΑΣ ΚΑΛΩ
Οπως, εντός μιάς (1) εβδομάδος, από την γνωστοποίηση της παρούσας μου, προβείτε στις κάτωθι ενέργειες:
1) Δώσετε στην δημοσιότητα όλα τα όνόματα των υπαλλήλων της Βουλής και των νεοπροσληφθέντων.
2) Μας γνωρίσετε τι είδους έργον επιτελούν ακριβώς και ποιά ανάγκη επέβαλε την πρόσληψη νέων, με την διαδικασία του κατεπείγοντος, σε περίοδο λιτότητος, για τον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό. Δικαιούμαστε, εν πάσει περιπτώσει, ως φορολογούμενοι σκληρά πολίτες, να γνωρίζουμε πού πάνε τα χρήματά μας!
Άλλως, επιφυλάσσομαι παντός νομίμου δικαιώματός μου, τείνοντος, στον, δια της εφαρμογής των προβλεπομένων νομίμων κυρώσεων, εξαναγκασμόν σας σε συμμόρφωση, προς όσα ανωτέρω αναφέρω και αιτούμαι.
Γεωργία Γρηγοροπούλου-Μουγιάκου
π.Νομικός σύμβουλος Δήμου Βούλας
Νομική-Οικονομική Αναλύτρια, Λογοτέχνις
thanks to:mastouromata.com, Inout.gr Διαβάστε περισσότερα...
Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010
Οτι κατέβασες κατέβασες.....
ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσμα τα του...
Ετικέτες απόψεις, τεχνολογία
Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2010
Ιστορία δίχως τέλος....
Γκάζι, Σάββατο βράδυ.
Η Μαρία μόλις σχόλασε από την καφετέρια που δουλεύει, ενώ παράλληλα σπουδάζει. Έχει έρθει από ένα χωριό της Πελοποννήσου. Κουρασμένη μετά από 8 ώρες ορθοστασίας, δεν βλέπει τον τύπο που έρχεται κατά πάνω της. Όταν τελικά συγκρούονται τον προσέχει και καταλαβαίνει αμέσως ότι είναι gay - ο Γιώργος, περήφανος για αυτό που είναι, δεν προσπάθησε να το κρύψει ποτέ. Την έκπληξη από τη... σύγκρουση διαδέχεται η ανησυχία "ποιος ξέρει τι κουβαλάει αυτός - γεμίσαμε πούστηδες ρε γαμώτο" σκέφτεται. Πανικοβλημένη, τρέχει να μπει στο πρώτο ταξί της πιάτσας για να γυρίσει σπίτι να πλυθεί.
Ο Νίκος, νέος ταξιτζής, έχει σταματήσει στην Ομόνοια ελπίζοντας ότι θα πάρει καμιά καλή κούρσα για να βγει η βάρδια. Χαίρεται όταν βλέπει τη Μαρία να ανοίγει την πόρτα και να κάθεται δίπλα του. Ευτυχώς δεν είναι κανένας Πακιστανός. Θα έπρεπε να τσακωθεί για να μην τον πάρει. Βρωμάνε κιόλας. Η Μαρία λέει ένα καλησπέρα και μετά αμέσως "στην Κυψέλη παρακαλώ". Φαίνεται αγχωμένη για κάποιο λόγο, αλλά ό Νίκος αμέσως καταλαβαίνει ότι δεν είναι από δω - το λάμδα της προδίδει ότι είναι από την επαρχεία. "Φτου σου γαμώτο, πάλι βλαχάκι μου έπεσε. Μαγνήτη έχω ο κερατάς;". Φοβάται ότι θα του βγάλει το λάδι με τα λεφτά και έχει ακούσει από παλιότερους ότι οι βλάχοι είναι κουτοπόνηροι και πρέπει να τους προσέχει - πάντα προσπαθούν να σου φάνε λεφτά.
Φτάνουν στη Κυψέλη, η Μαρία πληρώνει, κατεβαίνει. Ο Νίκος, εκνευρισμένος που το βλαχάκι τον έχωσε στα στενά της Κυψέλης, ακούει στον ασύρματο το κέντρο να ζητά ταξί από Κυψέλη για Εκάλη. Αμέσως απαντά - δεν χάνονται τέτοιες ευκαιρίες. Ας μπει και κανένας άνθρωπος της προκοπής σε αυτό το ταξί!
Φτάνει στην οδό που του υπέδειξαν και βλέπει το ζευγάρι: μεσήλικες, καλοβαλμένοι. "Επιτέλους" μονολογεί.
Η Αφροδίτη με τον άντρα της, γιατροί και οι δύο, μπαίνουν με βαριά καρδιά στο ταξί: σιχαίνονται τους ταξιτζήδες, σχεδόν τους φοβούνται. Δεν είχαν επιλογή όμως απόψε. Το αυτοκίνητό τους είναι στο συνεργείο.
Στο ραδιόφωνο ακούγονται οι βραδινές ειδήσεις. Κάπου ανάμεσα στους νέους φόρους και την αντίδραση των Γερμανών στη βοήθεια προς τη χώρα μας (δεν μας αξίζει, λέει, γιατί οι Έλληνες είναι λαμόγια), γίνεται αναφορά στις νέες δηλώσεις του Άδωνη για το δημοψήφισμα για την ιθαγένεια στους μετανάστες.
"Να γειάσει το στόμα του" λένε και οι τρεις με μία φωνή.
http://lingua-franca-greece.blogspot.com/2010/02/blog-post_11.html
Διαβάστε περισσότερα...
Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2010
Οι βδέλλες ...της βλακείας....
Η βλακεία είναι η πιο επικίνδυνη δύναμη του κόσμου. Δεν μπορούμε να την εξαλείψουμε, αλλά μπορούμε να την αναγνωρίσουμε. Αν και, κάποιες φορές, μας βοηθά να προοδεύσουμε.
«Δύο πράγματα είναι ατελείωτα: το σύμπαν και η βλακεία του ανθρώπου, όμως για το σύμπαν δεν είμαι ακόμα σίγουρος». Αυτή η φράση, που αποδίδεται στον Άλμπερτ Αϊνστάιν, εκφράζει μια πανάρχαια ιδέα. Άλλωστε ο πρώτος βλάκας της ιστορίας δεν ήταν άλλος από τον Αδάμ, που έχασε τον Παράδεισο, για να φάει ένα φρούτο.
Τι εννοούμε όμως με τη λέξη «βλακεία»; Η έννοια, αν και είναι ενστικτωδώς γνωστή σε όλους, μοιάζει να ξεφεύγει από οποιονδήποτε θεωρητικό ορισμό. Δεν είναι απλώς το αντίθετο της εξυπνάδας, γιατί υπάρχουν έξυπνοι άνθρωποι που, κάποιες φορές, συμπεριφέρονται σαν βλάκες.
Ο μοναδικός που κατάφερε να δώσει έναν πειστικό ορισμό στη βλακεία ήταν, το 1988, ο ιστορικός και οικονομολόγος Κάρλο Τσιπόλα: βλάκας είναι αυτός που προκαλεί ζημιά σε κάποιον άλλο αλλά παράλληλα δεν πετυχαίνει κάποιο πλεονέκτημα για τον εαυτό του ή ακόμα και υφίσταται ζημιά και ο ίδιος.
«Η ζωή μας είναι γεμάτη απώλειες χρήματος, χρόνου, ενέργειας, ησυχίας και καλής διάθεσης, λόγω των απίθανων πράξεων κάποιου παράλογου πλάσματος που μας τυχαίνει τις πιο .....
απρόσμενες στιγμές και ζημιώνει, ακυρώνει και δυσκολεύει τη ζωή μας, χωρίς να έχει απολύτως τίποτα να κερδίσει από τις πράξεις του», γράφει ο Τσιπόλα. Ένα πράγμα είναι λοιπόν ξεκάθαρο: η βλακεία έχει μια ευκρινή κλίση να μεταφράζεται σε πράξεις, και αυτό την καθιστά επικίνδυνη.
Και αν είμαι εγώ ο βλάκας;
Σε αυτό το σημείο, όμως, ήρθε η ώρα για ένα συλλογισμό. Δεδομένου ότι το χαρακτηριστικό του βλάκα είναι ότι δε γνωρίζει πως είναι βλάκας, αν πιστεύουμε ότι δεν είμαστε βλάκες, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε ότι δεν είμαστε. Τουλάχιστον κάποιες φορές ή σε κάποιες περιπτώσεις.
Έχουμε την τάση να χαρακτηρίζουμε βλακεία όλες τις συμπεριφορές που δεν εντάσσονται στα δικά μας νοητικά σχήματα. Όμως το να πιστεύουμε πως μόνο οι άλλοι είναι βλάκες είναι ένας φαύλος κύκλος και... μεγάλη βλακεία. Σε καθένα από εμάς υπάρχει ένας παράγοντας βλακείας που είναι πάντα μεγαλύτερος απ’ όσο πιστεύουμε. Το οποίο δεν είναι υποχρεωτικά μπελάς.
Ίσως μάλιστα η βλακεία να έχει εξελικτική λειτουργία: μας αναγκάζει να κάνουμε ριψοκίνδυνες πράξεις, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις μπορούν να είναι περισσότερο χρήσιμες από την απραξία. Η βλακεία, καθώς είναι μια παράλογη συμπεριφορά, επιτρέπει στον άνθρωπο να δέχεται προκλήσεις που διαφορετικά δε θα δεχόταν. Και η παρεκτροπή λόγω της βλακείας οδηγεί στην πρόοδο και την ανεύρεση καινοτόμων λύσεων.
Η βλακεία, λοιπόν, μας επιτρέπει να κάνουμε λάθη, και από την εμπειρία του λάθους έρχεται πάντα η πρόοδος της γνώσης. Συνεπώς ένα σημείο-κλειδί για να εξαλείψουμε τη βλακεία είναι να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας και να διορθωθούμε. Όπως έλεγε ο Γάλλος συγγραφέας Πολ Βαλερί: «Υπάρχει ένας βλάκας μέσα μου. Πρέπει να επωφεληθώ από τα λάθη του».
Σαν σώφρονες "βλάκες" λοιπόν στην πλειονότητα του το ελληνικό "πόπολο" δέχθηκε αυτή την εποχή ένα σωρό "αναγκαία" μέτρα που μας φέρνουν σε περίοδο κατοχής.
Είπαμε όλοι οι "βλάκες" : -Τι στα κομάτια όσοι τα φάγανε δεν τους πιάνουν και ούτε πρόκειται να τα φέρουν πίσω. ας βάλουμε όλοι μια πλάτη να σωθεί το κράτος μας από το βάραθρο και τον εξευτελισμό.....
Κάπου όμως τα πράγματα στραβώνουν κάπου η πλάτη μετατρέπεται σε απεριόριστη κοροϊδία και εκμετάλευση και κάπου πια η βλακεία σταματάει.
Τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης και τα μεγάλα έντυπα ενημέρωσης έχουν ξεκινήσει ένα απέραντο πρόγκρομ "ενημέρωσης" και "τρομολαγνείας", επισπεύδοντας να στηρίζουν τους καναλάρχες και τους μεγαλοεκδότες και αποκρύπτοντας ότι και ΑΥΤΟΙ είναι απόλυτα υπεύθυνοι με τα τεράστια χρέη τους προς το κράτος για το σημερινό μας χάλι.
Ο ένας καλύπτει τον άλλο και όλοι μαζί καλύπτουν τραπεζίτες και "χρυσόπαιδα" προσπαθώντας να λεκιάσουν ανεπανόρθωτα τον Ελληνικό γαλάζιο ουρανό με την γκρίζα ομίχλη της βόρειας Ευρώπης
Όταν ακούγονται κάποιες φωνές για μείωση η (και γιατί όχι ;; ) καθολική περικοπή εξοπλισμών για μείωση του χρέους τι φοβούντε ;; Μήπως μας επιτεθούν οι Τούρκοι και οι Σκοπιανοί και μας καταλάβουν ;;;
Και αν ναι γιατί ο κ. Γ.Α.Π δεν κάνει, σαν τον πατέρα του, ένα ακόμη σύμφωνο "μη επίθεσης" με τον "κουμπάρο" και συγχρόνως ένα σύμφωνο για άμεση συνεκμετάλευση πετρελαϊκών κοιτασμάτων Αιγαίου με την γείτονα ;;;
Ακόμη αντί να τρέχει να δανεισθεί από τους διάφορους διεθνείς νταβαντζήδες γιατί δεν καλεί την μεγαλύτερη εφοπλιστική δύναμη του κόσμου, την Ελληνική, και να ζητήσει την βοήθεια της, με το αζημείωτο βέβαια γιατί κανείς δεν χαρίζει τίποτε σήμερα. Αλλά καλύτερα να οφείλεις στους δικούς σου παρά σε ξένους....
Υπάρχουν πιστεύω αρκετές λύσεις και αρκετές διεξόδοι ....
Εγώ ένας απλός βλάκας σκέφθηκα κάποιες, κάποιοι άλλοι περισότερο γνώστες ίσως ψάχνουν πολυπλοκώτερες λύσεις αλλά όπως όλοι γνωρίζουμε κάθε πρόβλημα έχει την λύση του...
Θέλει προσοχή όμως γιατί άμα ΟΛΟΙ οι βλάκες καταλάβουμε ότι η μοναδική επιδίωξη είναι απλά να μας χώσουνε πιο βαθιά στο λάκο και βγούμε στους δρόμους και βοηθήσουν και άλλοι βλάκες από τον Νότο η τον Βορρά της Ευρώπης τότε στις Βρυξέλλες το μόνο που θα χρειαστούνε είναι ...βδέλλες....!!!!!!!!!!!
Πηγή: InOut.gr- Αντώνης Λαμπρινίδης
Διαβάστε περισσότερα...
το μίσος....
Κυριακή 14 Φεβρουαρίου 2010
search for inspirado
the road is fuckin' tough,
there's no question that
it is rough, rough stuff.
δυσεύρετο, απρόσιτο, επιδέξια κρυμμένο και δυσνόητο; Μπα.. Δε θα το ’λεγα. Δεν είναι δύσκολο να βρεις τα ερεθίσματα που ενεργοποιούν τη δημιουργική διαδικασία μέσα σου. Το δύσκολο είναι να γίνει αυτή η ενεργοποίηση, να γίνει η αρχή.
Ο δρόμος, δηλαδή, προς τη δημιουργία είναι δύσκολος. Γι’ αυτό και δε θα ασχοληθώ περαιτέρω μαζί του εδώ. Θα ασχοληθώ με εκείνα που ίσως θεωρούμε δύσκολο να εντοπίσουμε και τα οποία αποτελούν τα εφαλτήρια για τη δημιουργία.
Η διαφορετικότητα που χαρακτηρίζει το ανθρώπινο γένος, υποδεικνύει ότι ο καθένας θα έχει και διαφορετικά ερεθίσματα. Πού μπορεί να βρίσκονται αυτά;
Στη Μουσική. Ακούγοντας ένα μουσικό κομμάτι, υπάρχει η πιθανότητα να λειτουργήσουν μέσα σου οι χυμοί της δημιουργικότητας. Κάποιοι εμπνέονται από τη μεγαλειώδη κλασσική μουσική, άλλοι από την επαναστατική rock, άλλοι από τις συναισθηματικές blues και jazz, ενώ άλλοι από reggae, trance, disco κ.λπ., λόγω αναμνήσεων που ξυπνούν με το άκουσμα. Προσεύχομαι να μην υπάρχουν άνθρωποι που εμπνέονται με την pop.
Η μουσική είναι ένα ‘εύχρηστο’ μέσο έμπνευσης, καθώς μπορεί, πέρα από το αρχικό ερέθισμα, να σε συνοδεύει και κατά τη διάρκεια της δημιουργίας. Είτε θα γράψεις, είτε θα ζωγραφίσεις, μπορείς να το κάνεις ενώ ακούς το κομμάτι που σε παρακίνησε σε αυτό. Επιπρόσθετα, αν αποφασίσεις να διακόψεις τη δημιουργία σε κάποιο σημείο για να συνεχίσεις αργότερα, υπάρχει πάντα η δυνατότητα να ξαναβάλεις την ίδια μουσική κι έτσι να επανέλθεις στην προηγούμενη επιθυμητή κατάσταση.
Προσωπικά εμπνέομαι ακούγοντας Beethoven, Tool, Pink Floyd, Δημήτρη Μητροπάνο, Ορφέα Περίδη και συγκεκριμένα κομμάτια από Rush, Earth, Metallica, Mastodon, Διονύση Τσακνή, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και άλλους.
Στη Λογοτεχνία. Τα δημιουργικά υγρά μπορεί να λειτουργήσουν αφού διαβάσει κάποιος ένα λογοτεχνικό κείμενο. Ένα ποίημα με λυρικότητα και όμορφη ομοιοκαταληξία, ένα κείμενο που ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας, ένα ρεαλιστικό διήγημα με λεπτομερείς περιγραφές τοπίων, χαρακτήρων και αντικειμένων, ένα αστυνομικό θρίλερ που ανεβάζει την αδρεναλίνη, ένα φιλοσοφικό κείμενο που θέτει σε κίνηση τα γρανάζια του εγκεφάλου, ένα κωμικό ανάγνωσμα που χαλαρώνει τον αναγνώστη, ένα cartoon που φέρνει μνήμες από την παιδική ηλικία· όλα αυτά κι άλλα τόσα μπορεί να εμπνεύσουν κάποιον. Αν υπάρχουν και κάποιοι που εμπνέονται διαβάζοντας κουτσομπολίστικα περιοδικά και εφημερίδες, τι να πω; Ο καθένας με το βίτσιο του.
Προσωπικά εμπνέομαι διαβάζοντας Kafka, Jules Verne (Ιούλιος Βερν) και Αρκά. Υπάρχουν, βέβαια, και οι στιγμές της στιγμιαίας έμπνευσης, στις οποίες ενώ διαβάζω κάποιον άλλο, βρίσκω στοιχεία που με εμπνέουν.
Στον Κινηματογράφο. Όλοι βλέπουν ταινίες, αλλά ίσως να μην αντιλαμβάνονται ότι μπορούν και να εμπνευσθούν από αυτές. Μια ταινία επιστημονικής φαντασίας που παρουσιάζει μελλοντικά επιτεύγματα, μια ιστορική ταινία που εξιστορεί εποχές περασμένες, μια βιογραφική, η οποία αφηγείται τη ζωή ενός σημαντικού ανθρώπου, μια κωμωδία που ξαλαφρώνει και αποδεσμεύει τον εγκέφαλο από τις όποιες σκέψεις, ένα θρίλερ που αναστατώνει, μια περιπέτεια με γερές δόσεις αδρεναλίνης, ακόμα και μια ρομαντική ταινία που ξυπνά τρυφερά αισθήματα, είναι ικανές να σου δώσουν το σπινθήρα για να προχωρήσεις στη δημιουργία. Αν εσύ εμπνέεσαι βλέποντας το Sex And The City, μπορείς σε αυτό το σημείο να μας απαλλάξεις από την παρουσία σου, καρφώνοντας στο λαιμουδάκι σου μια δωδεκάποντη γόβα.
Μιλώντας για κινηματογράφο, πρέπει να αναφέρω και την τηλεόραση, η οποία, ανάμεσα στα σκατά που απλόχερα προσφέρει, κάνει το λάθος σε μερικές σπάνιες περιπτώσεις, να παρουσιάσει και κάτι το αξιόλογο. Σειρές κι εκπομπές που ξεφεύγουν από το (άθλιο) κατεστημένο, μπορούν να εμπνεύσουν κάποιον.
Τέλος, μπορεί αυτό που σε εμπνέει να μην είναι η ταινία αυτή καθαυτή, αλλά κάποιος ηθοποιός, ο οποίος με τις ερμηνείες του (είτε στον κινηματογράφο, είτε στην τηλεόραση) να αποτελεί για σένα ερέθισμα για δημιουργία.
Προσωπικά εμπνέομαι βλέποντας ταινίες των: David Lynch (αυτό το Eraserhead, όσες φορές κι αν το δω, μου κάνει τη ζημιά), Quentin Tarantino, Stanley Kubrick, Guillermo del Toro. Ηθοποιοί που αγαπώ, οι: Jack Nicholson, Kevin Spacey, Benicio del Toro, Robert Downey Jr., Jack Black.
Στη Ζωγραφική, τη Γλυπτική, τη Φωτογραφία, την Αρχιτεκτονική. Οι εικαστικές τέχνες, συνήθως αποτελούν τις πιο προφανείς και ευπρόσιτες πηγές έμπνευσης. Αυτό συμβαίνει διότι η επαφή με το θεατή είναι πιο άμεση κι έτσι η επικοινωνία ανάμεσα σε Τέχνη και άνθρωπο γίνεται πιο έντονη και αποτελεσματική. Είναι μορφές Τέχνης, οι οποίες κατά κάποιον τρόπο δίνουν την ευκαιρία για μια πιο χειροπιαστή και εκ τούτου πιο κατανοητή αίσθηση της έμπνευσης που είχε ο ίδιος ο εκάστοτε δημιουργός.
Πίνακες και γλυπτά οποιουδήποτε καλλιτεχνικού ρεύματος, από την Αναγέννηση, το Μπαρόκ και τον Ιμπρεσιονισμό μέχρι τον Κυβισμό, τον Εξπρεσιονισμό και την Pop Art, για να μιλήσω περί μερικών γνωστών από τα πολλά ρεύματα, μπορούν να ανακινήσουν τους δημιουργικούς χυμούς μέσα σου. Η πιστότητα αναπαράστασης μιας σκηνής ή του ανθρωπίνου σώματος, τα ζωντανά και εκφραστικά χρώματα, τα πολλαπλά μηνύματα και αλληγορίες, οι συμβολισμοί, οι φαινομενικά τυχαίες πινελιές, οι αμέτρητες κουκκίδες χρώματος είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά κάποιων από τα καλλιτεχνικά κινήματα, στα οποία μπορείς να εστιάσεις και να θαυμάσεις.
Αρχιτεκτονικά κτίσματα, ανεξαρτήτως είδους και μεγέθους: μεγαλοπρεπή, λιτά, υπερβολικά, μινιμαλιστικά, αρχαία, υπερσύγχρονα μπορούν να σου προκαλέσουν ανάμεικτα συναισθήματα τόσο με την εξωτερική τους όψη, αλλά και την εσωτερική δομή και διακόσμηση. Φωτογραφίες, οι οποίες, παρόλο που ξέρεις ότι είναι εντελώς πραγματικές, δείχνουν να τραβήχτηκαν σε άλλο πλανήτη. Όποιο και να είναι το θέμα τους, από ζώα και σκηνές της φύσης, μέχρι εικόνες από το διάστημα και φάσεις της ανθρώπινης καθημερινότητας, είναι βέβαιο ότι θα βρεθεί κάτι που θα σε επηρεάσει.
Αναφορικά με τις Εικαστικές Τέχνες, πρέπει να προστεθούν και διάφορα όχι-και-τόσο-γνωστά είδη. Αυτά περιλαμβάνουν το graffiti, την τυπογραφία, το body painting, την installation art, την performance art (παραστατική τέχνη) και πολλά άλλα. Με λίγο ψάξιμο, μπορεί ο καθένας να βρει τις μορφές Τέχνης που τον εμπνέουν.
Προσωπικά εμπνέομαι παρατηρώντας πίνακες των Rembrandt, Leonardo Da Vinci, Salvador Dali, Francisco Goya, γλυπτά του Michelangelo και του Henry Moore, τα τεράστια πέτρινα κεφάλια στο Νησί του Πάσχα, το Stonehedge, ένα μικρό ξωκλήσι στο χωριό μου και φωτογραφίες που απεικονίζουν ομορφιές της φύσης αλλά και του διαστήματος.
Αν διαβάσατε μέχρι εδώ, μπορείτε να κάνετε ένα πεντάλεπτο διάλειμμα, για να συνεχίσουμε στο επόμενο και τελευταίο κεφάλαιο, το οποίο (ελπίζω πως) δε θα είναι τόσο τεράστιο.
Με τις πιο πάνω αερολογίες μου, απλά χρησιμοποίησα κάμποσο χρόνο από τη ζωή σας για να πω αυτό το απλό: μπορείς να εμπνευσθείς, ερχόμενος σε επαφή με την Τέχνη. Πέρα, όμως, από την Τέχνη, τι άλλο μπορεί να ωθήσει κάποιον στη δημιουργία;
Πρώτα πρώτα η Φύση. Η Φύση έχει τεράστια επιδραστικότητα σε αυτούς που αντιλαμβάνονται ή προσπαθούν να αντιληφθούν το μεγαλείο της. Κι αυτό συμβαίνει διότι η ίδια είναι οικοδεσπότης των πιο όμορφων, αλλά και των πιο τρομερών συμβάντων και πλασμάτων που μπορεί να αντιμετωπίσει ο άνθρωπος.
Τι είναι αυτό στη Φύση, το οποίο μπορεί, παρατηρώντας το, να σου ξυπνήσει συναισθήματα; Τα πάντα! Και δεν εννοώ τα πανέμορφα ζώα που κατοικούν στην Κίνα. Οτιδήποτε στη Φύση είναι ικανό να σου δώσει ιδέες και συγκινήσεις. Ο μακρόκοσμος: μια βόλτα σε ένα δάσος, η καταστροφική ισχύς των σεισμών, η εκθαμβωτική ομορφιά των κεραυνών, η αποστομωτική τελειότητα των καταρρακτών, η εξωτική ομορφιά διαφόρων τοπίων, οι φανταστικοί σχηματισμοί βράχων σε παραλίες. Ο μικρόκοσμος: η αρχιτεκτονική δομή μιας κηρήθρας, μικροσκοπικά και πανέμορφα φυτά, δαιδαλώδεις ιστοί αραχνών. Τα ζώα: από το μεγαλοπρεπές λιοντάρι μέχρι το μικρό και προνοητικό μυρμήγκι, από τη μεταμόρφωση του γυρίνου σε βάτραχο μέχρι την ερωτική πράξη των αλογακίων της Παναγίας που ολοκληρώνεται με τον αποκεφαλισμό και το φάγωμα της κεφαλής του αρσενικού από το θηλυκό.
Η Φύση είναι ένα τεράστιο μαγαζί με δωρεάν υλικό προς την έμπνευση. Και δε χρειάζεται να τρέχεις στις ζούγκλες και σε εξωτικά νησιά για να θαυμάσεις τις ομορφιές της Φύσης. Παρατήρησε τη σταδιακή ανάπτυξη ενός φυτού στο σπίτι σου, τις διαφορετικές αντιδράσεις του σκύλου σου κάθε φορά που τον πλησιάζει ένας ξένος και στη συνέχεια εσύ, ένα πουλί που παίζει με με ένα κομματάκι ψωμιού, μια γάτα που παίζει με μια κατσαρίδα πριν την καταβροχθίσει, δες τις εναλλαγές χρωμάτων στον ουρανό κατά το ξημέρωμα και το ηλιοβασίλεμα.
Πέρα από τη Φύση, υπάρχει και η τελευταία (που μπόρεσα να σκεφτώ) πηγή έμπνευσης.
Οι άνθρωποι. Αν εξαιρέσουμε μερικά γεγονότα όπως: ο καθένας μισεί όλους τους άλλους, είμαστε ηλίθιοι και προσπαθούμε να καταστρέψουμε αυτόν τον πλανήτη, είμαστε τόσο υπερόπτες και εγωιστές που δίνουμε ακόμα και στους εξωγήινους τα βασικά δικά μας εξωτερικά χαρακτηριστικά (ας σταματήσω την απαρίθμηση, θα ξεδιπλώσω το μισανθρωπισμό μου σε μετέπειτα ανάρτηση), έχουμε την τιμή ο καθένας ξεχωριστά να αποτελεί πηγή έμπνευσης για ένα, τουλάχιστον, άλλο άνθρωπο. Και δεν είναι απαραίτητο ο άνθρωπος-έμπνευση κάποιου, να είναι αγαπημένο του πρόσωπο.
Φίλοι και εχθροί μπορούν να αποτελέσουν κάλλιστα την αιτία για δημιουργία, με διαφορετικά αποτελέσματα σε κάθε περίπτωση βεβαίως. Το πρώτο ‘μπαμπά’ ή ‘μαμά’ από το μωρό σου, ένα φιλί από την/τον αγαπημένη/ο σου, μια πράξη ενός φίλου που σε πλήγωσε ή θύμωσε, ο χαμός ενός αγαπημένου προσώπου, η οργή που σου προκάλεσε ένας μισητός αντίπαλος, μια αγκαλιά από τη γιαγιά, η επιτυχία ενός εχθρού σε κάτι που προσπαθούσες σκληρά να καταφέρεις. Από όλους μπορεί κάποιος να βρει ερέθισμα για να δημιουργήσει κάτι.
Συνοψίζοντας, λοιπόν, μπορώ να πω ότι η έμπνευση βρίσκεται εκεί, μπροστά μας, κάθε στιγμή της ζωής μας. Οι δημιουργικοί χυμοί είναι αδρανείς μέσα μας και περιμένουν την ενεργοποίηση τους. Φτάνει να αναζητήσουμε ο καθένας τα ερεθίσματα που θα τους θέσουν σε λειτουργία.
Ας ψάξουμε για τα πράγματα εκείνα που δημιουργούν μέσα μας οποιοδήποτε συναίσθημα, μιας και από αυτό θα εκκινήσει η δημιουργική διαδικασία. Και να θυμάστε: δεν είναι μόνο τα όμορφα, αλλά και όσα πράγματα προκαλούν αρνητικά, άσχημα ή δύσκολα συναισθήματα που οδηγούν στην έμπνευση. Πάρτε για παραδείγματα τη Guernica του Picasso, το The Wall των Pink Floyd, τη Μεταμόρφωση του Kafka.
Υ.Γ.: Οι προσωπικές προτιμήσεις στην ενότητα περί Τέχνης, δε βρίσκονται εκεί για να το παίξω ψαγμένος και κουλτουριάρης. Άλλωστε δε γνωρίζω ολόκληρο το έργο των δημιουργών που αναφέρω (εκτός από μερικούς!). Τις προτιμήσεις μου τις βάζω για να δώσω μερικά παραδείγματα σε όποιο νιώθει ότι δυσκολεύεται να κάνει μια αρχή με κάποιο είδος Τέχνης.
Υ.Υ.Γ.: Μισώ και γω τα σεντόνια. Σόρι για το μέγεθος!
atwistedblog.blogspot.com Διαβάστε περισσότερα...
Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2010
Η μέρα που αισθάνθηκα πια Ευρω-πέος.....
Η αλήθεια είναι φίλοι μου ότι περίμενα πάρα πολλά χρόνια.
Πέρασα πάρα πολλά στάδια και ένοιωσα χιλιάδες διαφορετικά αισθήματα και συγκινήσεις.
Τελικά όμως πια σήμερα μετά τις πολλαπλές ανακοινώσεις από προέδρους-γραμματείς-υπευθύνους και ανευθύνους ακόμη και από κλητήρες της περίφημης Ευρωπαϊκής Ένωσης, περί πισω-στήριξης της "poor-Greece", ειλικρινά πια αισθάνομαι ότι τελικά είμαι αυτό που επιδίωκα όλα αυτά τα χρόνια. Είμαι πια επίσημα Ευρώ-πέος....
'Αλλωστε τα ίδια λέγαμε εδώ....
και χρόνια με τον κολλητό μου τον Μήτσο, όταν κάναμε εκείνη την κομπινίτσα με τις επιταγούλες και μας βγήκε. Είχαμε βρεί ένα μάτσο κορόϊδα τους τάξαμε κάτι μουσαντέ τόκους {το χρηματιστήριο είχε ήδη πεθάνει για τους μπατίρηδες πια..}, εκείνοι τσιμπήσανε και εμείς με τον Μητσάρα τα κονομήσαμε χοντρά.... Τελικά αφού εισπράξαμε εκείνοι πήρανε τους μουσαντένιους τόκους και από ένα αγγούρι.... δώρο και εμείς πεταχτήκαμε μέχρι Λωζάνη και τα βάλαμε κάπου "σίγουρα"....
Εξάλλου μας βοήθησε και εκείνο το φιλαράκι στο υπουργείο {πήρε βέβαια το κάτιτις του και αυτός..} και "ούτε γάτα-ούτε ζημιά" που λένε....
Τώρα θα μου πείτε τι σχέση έχω εγώ ένας απατεωνάκος με την Ευρώπη ;;; Μα πολύ απλό φίλοι μου....
Εκεί {στην Ευρώπη ντε..} είναι οι περισότεροι επαγγελματίες λαμόγια και απατεώνες. Σου ξετινάζουν τα σπρέϊ, σόρυ σπρέντ, και μετά σου στέλνουν τους μεμέτηδες κρουαζιέρα πάνω από τα νησιά και σου λένε: Σου δανείζουμε δανεικά να αγοράσεις μπαμ-μπουμ να φοβίσεις τους μεμέτηδες να μην πετάνε στα νησιά σου, όχι τίποτε άλλο αλλά μας παίρνουνε και τα αυτιά στις βίλλες μας που έχουμε εκεί...
Αυτοί όλοι λοιπόν οι "έντιμοι και σοβαροί Ευρωπέη" με βοήθησαν πια να καταλάβω ότι όλα αυτά τα χρόνια δεν ήμουνα ένας απλός απατεώνας αλλά ήμουνα και εγώ ένας από αυτούς δηλαδή απλά Ευρωπέος....
Και βέβαια σήμερα που εξέφρασαν και την στήριξή τους στις απύθμενες ελληνικές λαμογιές αισθάνομαι ακόμη πιο υπεύθυνος και πιο σωστός Ευρωπέος.
Φυσικά θα ήθελα να συμπληρώσω ότι το πέρασμα από απλός μικροέλλην απατεωνίσκος στον επίσημο και χλιδάτο τίτλο του Ευρωπέου(ς) μου κόστισε αρκετά.
Βασικά το ότι καπνίζω πάλι στην ζούλα { α! ρε αθάνατα σχολικά χρόνια της κοπάνας...}, μετά σταμάτησα να τρώω κοκορέτσι, γαρδούμπα, κεφαλάκι σούβλας, τζιγεροσαρμάδες και { για όνομα του Θεού!!!} πατσά διότι οι αποστειρωμένοι ευρωπέοι φίλοι μας οι οποίοι δεν έχουν ιδέα του τι θα πει ζωή, { τουλάχιστον όπως την αντιλαμβανόμαστε εμείς} εξέδωσαν σχετική οδηγία προ 3ετίας με την οποία τα καθιστούν παράνομα ως ανασφαλή και επιβλαβή για τη δημόσια υγεία!
Παρόλα αυτά όμως εξακολουθώ να είμαι περήφανος και με ανεβασμένο ηθικό.....
Το μόνο όμως που φοβάμαι είναι αυτό που ψιλοσούρνεται από κανάλι σε κανάλι και από Τρέμη σε Χατζηνικολάου με πάσα από Τράγκα και Πρετεντέρη με την ευγενική διαμεσολάβηση του Αυτιά...
Δηλαδή ότι μπορεί να μας κόψουνε εκείνο το πρώτο συνθετικό, το Ευρώ δηλαδή, και να απομείνω πια σκέτο ...πέος..... { Θεός - Τρισέ και Αλ-μούνια ...φυλάξει ...!!!!} .........
Πηγή: InOut.gr-Αντώνης Λαμπρινίδης
Διαβάστε περισσότερα...
Facebook λόγος αποβολής μαθήτριας σε ελληνικό σχολείο
«Ναι, κι εγώ μισώ τη διευθύντρια μου…». Έτσι ονομάζονταν ένα group που δημιούργησε μια 14χρονη μαθήτρια στο Facebook, μη αντέχοντας άλλο την αυστηρότητα της διευθύντριας της.
Σύντομα το group το ανακάλυψαν πάνω από 100 συμμαθητές της και έσπευσαν να γίνουν μέλη του, γράφοντας μάλιστα στην ιστοσελίδα και τα δικά τους σχόλια.
Κάποια στιγμή το ανακάλυψε η διευθύντρια, έθεσε το θέμα στο Σύλλογο Διδασκόντων και πάρθηκε η απόφαση να αποβληθεί η μαθήτρια από το σχολείο. Τι και αν ζήτησε συγνώμη η κοπέλα; Η απόφαση ήταν ξεκάθαρη και η διευθύντρια αμετάπειστη.
Αμετάπειστοι όμως είναι τώρα και οι συμμαθητές της. Μετά από αυτήν την εξέλιξη, έσπευσαν να δημιουργήσουν ένα ακόμα group στο facebook με θέμα «Θέλουμε την συμμαθήτρια μας πίσω». Ελπίζουν ότι κάτι θα γίνει. Αλλιώς καλούν τους καθηγητές να αποβάλουν και όλους όσους συμμετέχουν στο γκρουπ αυτό, δηλαδή σχεδόν όλο το σχολείο.
Το περιστατικό συνέβη στα Χανιά.
Ο προϊστάμενος της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού δήλωσε ότι παρά τις αντιδράσεις, η απόφαση δεν μπορεί να αλλάξει.
Την ίδια ώρα όμως ο πρόεδρος της ΕΛΜΕ Χανίων εξέφρασε τη διαφωνία του, τονίζοντας ότι η αποβολή δεν θα επιβάλλονταν ως τιμωρία εάν οι καθηγητές δεν είχαν άγνοια για την ψηφιακή κοινωνία στην οποία ζούμε.
Γεγονός είναι πάντως ότι η μαθήτρια παραμένει μακριά από το σχολείο της, στο πρώτο σχετικό περιστατικό που βλέπει το φως της δημοσιότητας στη χώρα μας στο πρώτο σχετικό περιστατικό που βλέπει το φως της δημοσιότητας στη χώρα μας, σύμφωνα με το Star. Διαβάστε περισσότερα...














