Τεχνητή όραση, ρομποτικά μέλη, έξυπνα γόνατα, τεχνητό νεφρό και φορητό πάγκρεας είναι μερικές από τις 10 βιονικές τεχνολογίες που δοκιμάζονται στα επιστημονικά εργαστήρια. Μερικές μάλιστα, έχουν ήδη αρχίσει να εφαρμόζονται σε ασθενείς σε πειραματικό στάδιο.
ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ. Δεν θα μπορούσε να λείπει από τη λίστα ο εγκέφαλος. Το τμήμα που ονομάζεται ιππόκαμπος ελέγχει τη βραχυπρόθεσμη μνήμη και την αίσθηση του χώρου. Όταν αυτό παθαίνει βλάβη από Αλτσχάιμερ, εγκεφαλικό ή άλλες αιτίες, οι επιπτώσεις σε αυτές τις λειτουργίες είναι σημαντικές. Ο Θίοντορ Μπέργκερ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, δημιούργησε έναν ηλεκτρονικό επεξεργαστή που μπορεί να εμφυτευθεί στον εγκέφαλο και να αντικαταστήσει τον ιππόκαμπο. Η μέθοδος δεν έχει τελειοποιηθεί ακόμα.....Η ΣΤΥΤΙΚΗ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ βρίσκεται επίσης στο στόχαστρο των ερευνητών. Ο Άντονι Ατάλα και η ομάδα του στο Πανεπιστήμιο Wake Forest κατάφεραν να αναπτύξουν στυτικό ιστό στο εργαστήριο, το τμήμα του πέους που γεμίζει αίμα κατά τη στύση. Δοκίμασαν τη μέθοδο σε κουνέλια, τα οποία είχαν χάσει τον δικό τους ιστό και τον αντικατέστησαν με αυτόν που αναπτύχθηκε στο εργαστήριο από δικά τους κύτταρα. Η δοκιμή στέφθηκε με πλήρη επιτυχία.
ΤΕΧΝΗΤΑ ΚΥΤΤΑΡΑ. Μερικές φορές ένα φάρμακο πρέπει να κατευθυνθεί στον στόχο μέσα στο σώμα με απόλυτη ακρίβεια. Τα τεχνητά κύτταρα είναι η απάντηση των ειδικών, εκεί που το χάπι ή η ένεση δεν μπορούν να φτάσουν. Ο Ντάνιελ Χάμερ, καθηγητής Βιομηχανικής στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας έχει αναπτύξει τεχνητά κύτταρα από πολυμερή, που μιμούνται την ευκολία με την οποία ταξιδεύουν τα λευκά αιμοσφαίρια στο σώμα. Αυτά τα ψεύτικα κύτταρα μπορούν να μεταφέρουν τα φάρμακα εκεί που χρειάζονται, συμβάλλοντας στην ....
καταπολέμηση ασθενειών όπως ο καρκίνος.
ΤΟ ΤΕΧΝΗΤΟ ΝΕΦΡΟ είναι χαρμόσυνη είδηση για όσους είναι υποχρεωμένοι να περνούν πολύτιμες ώρες στο νοσοκομείο τρεις φορές την εβδομάδα για τη διαδικασία της αιμοδιάλυσης. Μόνον όταν συνδέονται με το σχετικό μηχάνημα αποβάλλονται οι τοξίνες από το αίμα και διατηρούνται τα σωστά επίπεδα των υγρών στον οργανισμό. Οι Μάρτιν Ρόμπερτς και Ντέιβιντ Λι στο Πανεπιστήμιο του Λος Άντζελες στην Καλιφόρνια (UCLΑ) κατασκεύασαν ένα φορητό τεχνητό νεφρό, τόσο μικρό και ελαφρύ που να μεταφέρεται εύκολα από τον ασθενή και να μπορεί να χρησιμοποιείται επί 24ώρου βάσεως κάθε ημέρα, όπως ακριβώς συμβαίνει με ένα αληθινό νεφρό.
ΠΡΟΣΘΕΤΙΚΟ ΓΟΝΑΤΟ. Οι Χιου Χερ και Άρι Γουίλκενφελντ, ερευνητές τεχνητής ευφυΐας στο ΜΙΤ, σχεδίασαν ένα προσθετικό γόνατο που... σκέφτεται. Τα προηγούμενα ηλεκτρονικά γόνατα απαιτούσαν προγραμματισμό από ειδικό πριν φορεθούν από τον ασθενή. Το έξυπνο γόνατο του ΜΙΤ μαθαίνει τον τρόπο που περπατά ο ασθενής και μιμείται την κίνηση όσο πιο ρεαλιστικά γίνεται. Οι ενσωματωμένοι αισθητήρες το βοηθούν να καταλάβει πάνω σε τι υλικό περπατά για να προσαρμόσει την κίνησή του. Το γόνατο που εφαρμόζεται σε ένα προσθετικό μέλος κάνει το περπάτημα πολύ πιο άνετο και ξεκούραστο.
ΒΙΟΝΙΚΑ ΧΕΡΙΑ. Τα προσθετικά βιονικά χέρια που κινούνται με τη σκέψη του ασθενούς χρησιμοποιούνται εδώ και λίγα χρόνια στην Αμερική. Ο Τοντ Κιούκεν στο Ινστιτούτο Αποκατάστασης του Σικάγου ανέπτυξε το μοντέλο που συνδέεται με τον εγκέφαλο μέσω υγιών κινητικών νευρώνων, που ενώνονταν με το χέρι του ασθενούς. Αυτοί οι νευρώνες επανακατευθύνονται σε άλλη περιοχή του σώματος, όπως ο θώρακας, και τα σήματα που μεταφέρουν εντοπίζονται από τα ηλεκτρόδια του βιονικού χεριού. Όταν ο ασθενής αποφασίσει να κουνήσει το χέρι, οι ίδιοι νευρώνες μεταφέρουν την εντολή στο προσθετικό μέλος. Η ομάδα του Κιούκεν προσπαθεί να κάνει βελτιώσεις συνδέοντας το μέλος με τους αισθητήριους νευρώνες για να μεταδώσουν την αίσθηση της θερμοκρασίας, της δόνησης και της πίεσης στον εγκέφαλο.
Η ΓΛΩΣΣΑ. Και περνάμε στη γλώσσα, ένα πανίσχυρο αλλά και υποκειμενικό όργανο γεύσης και αίσθησης. Ο Ντιν Νίκιρκ, καθηγητής Πληροφορικής και ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν, σχεδίασε μία ηλεκτρονική γλώσσα, την οποία χρησιμοποιούν οι εταιρείες τροφίμων για να δημιουργήσουν κάθε φορά την ίδια γεύση. Η γλώσσα αυτή αναλύει υγρά και στερεά και καταλαβαίνει την ακριβή χημική τους σύνθεση χρησιμοποιώντας μικροσφαιρίδια. Πρόκειται για μικροσκοπικούς αισθητήρες που αλλάζουν χρώμα όταν εκτίθενται σε συγκεκριμένες ουσίες, όπως για παράδειγμα κάποια σάκχαρα. Ως αποτέλεσμα, εξασφαλίζεται η πανομοιότυπη χημική σύνθεση της τροφής.
ΤΟ ΤΕΧΝΗΤΟ ΠΑΓΚΡΕΑΣ θα βγει στην αγορά σε λίγα χρόνια, σύμφωνα με τον δημιουργό του Άαρον Κοβάλσκι, υπεύθυνο Ερευνών στο Ερευνητικό Ίδρυμα Νεανικού Διαβήτη. Το όργανο θα μετρά τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και θα προσαρμόζει ανάλογα τα επίπεδα της ινσουλίνης που χρειάζεται ο οργανισμός. Η συσκευή θα συνδυάζει δύο υπάρχουσες τεχνολογίες: αντλία ινσουλίνης και συνεχή παρακολούθηση της γλυκόζης. Το τεχνητό πάγκρεας θα βοηθήσει τους διαβητικούς να ζήσουν μία «κανονική» ζωή χωρίς τις πολύ επικίνδυνες επιπτώσεις των χαμηλών ή υψηλών επιπέδων σακχάρων στο αίμα.
ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΚΥΤΤΑΡΩΝ. Από τη δεκαετία του ΄60, οι ερευνητές γνωρίζουν ότι κάποιες πρωτεΐνες βοηθούν τα οστά να αναπλάσουν ένα τμήμα που έχει χαθεί ή τραυματιστεί. Η μέθοδος όμως, αποδείχθηκε πολύ δύσκολη στην εφαρμογή της. Το 2005, επιστήμονες στο UCLΑ έλυσαν το πρόβλημα χρησιμοποιώντας μία ειδικά σχεδιασμένη πρωτεΐνη που μπορεί να ξεκινήσει την ανάπλαση σε συγκεκριμένο τύπο κυττάρων. Με την ονομασία UCΒ-1 η πρωτεΐνη χρησιμοποιείται για την ανάπτυξη νέου οστού που μπορεί- για παράδειγμα- να ακινητοποιήσει τμήματα των σπονδύλων ανακουφίζοντας τον ασθενή από οξύ πόνο στη μέση.
ΤΕΧΝΗΤΟ ΜΑΤΙ. Χάρη σε έναν τεχνητό αμφιβληστροειδή, οι τυφλοί έχουν ελπίδα να ανακτήσουν τη χαμένη τους όραση. Ο αμφιβληστροειδής αποτελείται από μία μικροκάμερα και μία δέσμη ηλεκτροδίων που εμφυτεύονται στο μάτι. Ο ασθενής μπορεί να διακρίνει αντικείμενα και ανθρώπους που βρίσκονται σε κοντινή τους απόσταση. Η μέθοδος δοκιμάστηκε με επιτυχία στην 57χρονη Μπάρμπαρα Κάμπελ, που είχε χάσει την όρασή της στα 40 της. Οι επιστήμονες εμφύτευσαν ηλεκτρόδια στο μάτι της. Η ασθενής φορά ειδικά γυαλιά που στη ράχη της μύτης έχουν μία μικροκάμερα και στη μέση έχει δεμένο έναν επεξεργαστή εικόνας βίντεο που μετατρέπει τις εικόνες σε φωτεινά και σκοτεινά σχέδια και τα μεταφέρει στον εγκέφαλο μέσω των οπτικών νεύρων.
πηγή,πληροφορίες:ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2010
«ανταλλακτικά» για το σώμα μας
Η Μπουμπουλίνα, η Δραγώνα, η Ρεπούση…
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΟΥ 22ου ΑΙΩΝΑ:
Το εμφύλιο μίσος είναι ίσως η σταθερότερη αξία της ελληνικής ιστορίας. Αγωνιστές του '21, Τρικουπικοί και Δηλιγιαννικοί, Βενιζελικοί και Βασιλόφρονες, αριστεροί και δεξιοί. Στις αρχές του 21ου αιώνα το πάθος συνόδευε τις αντιπαραθέσεις ανάμεσα στους φανατικούς πατριώτες (οι αντίπαλοι τους αποκαλούσαν «Ελληναράδες») και τους εκσυγχρονιστές ή ευρωπαϊστές (ευρωλιγούρηδες ή πουλημένοι).
Οι πατριώτες αγωνίζονταν να κρατήσουν την παραδοσιακή αντίληψη της ελληνικής ιστορίας και θρησκείας, συντηρώντας ακόμα και μύθους που είχαν αποδειχθεί εσφαλμένοι από την ιστορική έρευνα - όπως π.χ. το «κρυφό σχολειό». Οι εκσυγχρονιστές προσπαθούσαν....να φέρουν τα αποτελέσματα της ιστορικής και κοινωνικής έρευνας στην εκπαίδευση. Αυτό προκαλούσε οξύτατες αντιδράσεις των πατριωτών που, π.χ., θεωρούσαν οποιαδήποτε επιστημονική ανάλυση της έννοιας του έθνους ως ιερόσυλη. Γι' αυτούς το έθνος (και ιδιαίτερα το ελληνικό) ήταν μεταφυσική, υπερβατική αξία.
Δύο γυναίκες επιστήμονες έτυχε να στοχοποιηθούν ιδιαίτερα σε αυτήν τη διένεξη: η ψυχο-κοινωνιολόγος Θάλεια Δραγώνα και η ιστορικός Μαρία Ρεπούση. Τα ονόματά τους ήταν κόκκινο πανί για τους πατριώτες.
Πίσω από αυτή την αντίδραση κρυβόταν καχυποψία και παραδοσιακός αντιδυτικισμός. Κυκλοφόρησαν νέες θεωρίες συνωμοσίας. Αυτές οι απόπειρες ήταν μέρος ευρύτερου σχεδίου για τον αφελληνισμό των Ελλήνων και τον συστηματικό αφανισμό του ελληνικού έθνους. Έτσι, οι κυρίες Ρεπούση και Δραγώνα ονομάστηκαν πράκτορες ξένων δυνάμεων και μίσθαρνα όργανα ξένων κέντρων. Τις τύλιξε η λάσπη.
Η Ελλάδα, τελικά, δεν αφανίστηκε και ο εκσυγχρονισμός προχώρησε - έστω και διστακτικά. Στο διηνεκές ματς νεωτεριστών-παραδοσιακών νικάνε συνήθως οι πρώτοι, γιατί η χώρα δεν μπορεί να κλειστεί σε γυάλα. Αλλά οι νίκες είναι δύσκολες και αφήνουν πίσω δυσφορία και μνησικακία. Οι τολμηρές κυρίες εκσυγχρονίστριες για τους μεν έγιναν ηρωίδες ενός εσωτερικού απελευθερωτικού αγώνα (απελευθέρωσης από τους μύθους και τις αγκυλώσεις του παρελθόντος), για τους δε παρέμειναν ύποπτα πρόσωπα. Ή Μπουμπουλίνες ή Νενέκοι. Έτσι είναι οι Έλληνες - ή του ύψους ή του βάθους. Και πάντα του πάθους.
ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΔΗΜΟΥ για την lifo.gr
Τετάρτη 20 Ιανουαρίου 2010
Εκκλησιαστικό facebook από τη Μητρόπολη Κορίνθου!
"Κλείστε" τους λογαριασμούς σας στο facebook!Το Εκκλησιαστικό churchbook.gr είναι εδώ!!
Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα της Μητρόπολης Κορίνθου:
Οι νέοι έχουν τη δυνατότητα να επικοινωνούν με τον ίδιο τρόπο που επικοινωνούν στο facebook η διαφορά, όμως, είναι ότι ο ιστότοπος αυτός είναι απόλυτα ασφαλής και ελεγχόμενος, με ακαδημαϊκούς και εθελοντές να εξασφαλίζουν «την ηλεκτρονική ακεραιότητα των παιδιών»!
Οι δύο αυτές νέες ιστοσελίδες κατασκευάστηκαν....... από ομάδα ακαδημαϊκών στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Αμερική και το Ιόνιο Πανεπιστήμιο, με τη φροντίδα του υπευθύνου Προγραμματισμού, Μηχανοργάνωσης και Πολυμέσων της Ιεράς Μητροπόλεως, Δρ. π. Π. Μπούρα και βασίστηκαν στις διεθνείς τάσεις που, ενώ επιτρέπουν εύκολη πλοήγηση, προσφέρουν ολοκληρωμένη πληροφόρηση στους ενδιαφερόμενους.
Ο συγκεκριμένος διαδικτυακός τόπος συμπεριλαμβάνεται στην ενότητα πολυμέσων της Ιεράς Μητρόπολης.
βοήθειά μας λοιπόν...
Τρίτη 19 Ιανουαρίου 2010
Ερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή σχετικά με το θόλο του κολυμβητηρίου Eρμουπολής
Ερώτηση Γρηγόρη Ψαριανού προς τους Υπουργούς Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης - Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων - Πολιτισμού και Τουρισμού σχετικά με το θόλο του κολυμβητηρίου Ερμούπολης.
Ο Δήμος Ερμούπολης, στο πλαίσιο του Μέτρου 7 “Ολοκληρωμένες παρεμβάσεις αστικής ανάπτυξης” του Γ΄Κ.Π.Σ. 2000-2006, και με συγχρηματοδότηση κοινοτικών και εθνικών πόρων, προχώρησε στην προμήθεια και εγκατάσταση “συναρμολογούμενου θόλου” στο ανοιχτό κολυμβητήριο της πόλης.Η στέγαση του κολυμβητηρίου υπήρξε πάγιο αίτημα όλων των ενασχολούμενων με τον υγρό στίβο (να σημειωθεί ότι στο νησί δραστηριοποιούνται δύο Ναυτικοί Όμιλοι ενώ η τοπική ομάδα του πόλο αγωνίζεται στην Α2 κατηγορία), καθώς, εξασφαλίζοντας ομαλές συνθήκες προπόνησης, καθιστά πιο προσιτή τη χρήση του κατά τους χειμερινούς μήνες και μπορεί να συντελέσει στην ανάπτυξη των αθλημάτων πισίνας.
Το εν λόγω έργο κόστισε περίπου 400.000 ευρώ και εγκαταστάθηκε στις 7 Φεβρουαρίου του 2009, ενώ το Πρωτόκολλο Οριστικής Παραλαβής, στο οποίο αναφέρεται ότι “όλο το περιγραφόμενο σύστημα μαζί με τις απαραίτητες κατασκευές για την πλήρη και ασφαλή λειτουργία του παραδόθηκαν από τον ανάδοχο και εγκαταστάθηκαν σε πλήρη λειτουργία στο χώρο του κολυμβητηρίου”, είχε υπογραφεί στις 19 Δεκεμβρίου 2008. Την επόμενη μέρα της τοποθέτησής του, λόγω ισχυρών νοτίων ανέμων, σκίστηκε ο μουσαμάς και προκλήθηκαν σοβαρές ζημιές, που οδήγησαν στην προσωρινή απομάκρυνση του.
Εγκαταστάθηκε εκ νέου επισκευασμένος και αποσύρθηκε τους θερινούς μήνες.
Η συγκεκριμένη κατασκευή τοποθετήθηκε χωρίς οικοδομική άδεια, διότι ο δήμος ισχυρίζεται ότι αυτή δεν απαιτείται. Μετά από καταγγελίες, το ζήτημα απασχόλησε την πολεοδομία της Σύρου, η οποία, δηλώνοντας αδυναμία να γνωμοδοτήσει, παρέπεμψε το θέμα στην αρμόδια διεύθυνση ΠΕ.ΧΩ. της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου. Η Περιφέρεια, με το αριθ. 20336/12852/4-8-2009 έγγραφό της, γνωμοδότησε απλώς υπέρ της υποχρέωσης έκδοσης οικοδομικής άδειας, ενώ παρέπεμψε και εκείνη με τη σειρά της το θέμα στο τότε ΥΠΕΧΩΔΕ από το οποίο εκκρεμεί ακόμη η απάντηση.
Μετά τα παραπάνω,
Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί:
Απαιτείται εντέλει έκδοση οικοδομικής άδειας για την εγκατάσταση του θόλου στο κολυμβητήριο της Σύρου, και αν ναι, πώς οι αρμόδιες υπηρεσίες του νησιού επέτρεψαν την εγκατάστασή του;
Η εγκατάσταση του θόλου συνοδεύεται από σχετική στατική μελέτη, από τα απαιτούμενα πιστοποιητικά πυρασφάλειας καθώς και από βεβαιώσεις τήρησης των σχετικών υγειονομικών διατάξεων, ώστε να διασφαλίζεται η πρώτιστη προϋπόθεση λειτουργίας του, που είναι η ασφάλεια των πολιτών που αθλούνται στο συγκεκριμένο κολυμβητήριο;
Ο ερωτών βουλευτής
Γρηγόρης Ψαριανός
πηγή,πληροφορίες:syrostoday.gr
Σηκώθηκαν οι αρματωλοί....κρυφτήκανε οι κλέφτες....!!!!
Του Αντώνη Λαμπρινίδη
Τον τελευταίο καιρό ο εγκέφαλος και το μυαλό μας έχουν τεθεί κάτω από καθεστώς εντατικής ...οικονομικής πλύσης και ...απελπισίας.
Καθημερινά ο βομβαρδισμός του απλού Έλληνα και της απλής Ελληνίδας από χιλιάδες πηγές πληροφορίας, συμπεριλαμβανομένων των ΜΜΕ τηλεοπτικών, εντύπων διαδικτυακών καθώς και μπλόγκς και ιστοσελίδων (μηδέ της παρούσας εξαιρουμένης), είναι διαρκής.....
Μαυρίλα για μισθούς, συντάξεις, αυξήσεις, φόρους, μέτρα, αντίμετρα, περιορισμούς, καταναγκασμούς, απειλές, χρεωκοπίες, συνέργεια σε οικονομικό έγκλημα, υποχρέωση σε μιζέρια.....Απογοήτευση για συναίνεση, διαμαρτυρίες για δικαιώματα, τηλεμαχίες με κυβερνητικά και αντικυβερνητικά μαριονετάκια, κυριαρχία της απόλυτης σχιζοφρένειας από κάθε τάξη και παράταξη που κάθε μιά θίγεται και φταίει η άλλη....
Κάθε μέρα πόλεμος βορείων και νοτίων, ανατολικών και δυτικών, μέσων και άκρων, ενδιαμέσων και παραμέσων.....
Όλοι αδικούνται όλοι ζητάνε το δίκιο τους όλοι διαμαρτύρονται ότι εκείνοι τα λένε σωστά και κάθε ένας "καίει" την εθνική σημαία και σηκώνει δικό του μπαϊράκι...
Κάθε τάξη η συνομοταξία πολιτών κηρύσσει δικό της ανεξάρτητο αρματωλίκι, αλλά συγχρόνως δεν δέχεται το διπλανό αρματωλίκι γιατί άμα το δεχτεί βλάπτεται το δικό της...
Μπαϊρακι οι δημόσιοι υπάλληλοι, μπαϊράκι οι περιπτεράδες, μπαϊράκι οι ταξιτζήδες, μπαϊράκι οι βενζινάδες, και το μεγάλο μπαϊράκι από τους αγρότες...... Σε λίγο οι φορτηγατζήδες, σε λίγο οι του ΟΤΕ, ΔΕΗ, ΟΣΕ, ΚΤΕΛ, ΕΚΑΒ, Νοσοκομεία, Δημοτκοί υπάλληλοι, και ...... άλλες μερικές δεκάδες........
Και μέσα σε όλα και οι "μαύροι αρματωλοί" με τα πραγματικά πυρά και τις αληθινές μπόμπες. Η σκοτεινή και ανεξέλεγκτη φατρία των τρομοκρατών......
Η άτιμη ιστορική οθωμανική κληρονομιά των αρματωλών:
{Οι Aρματωλοί (ή "οπλισμένοι άνθρωποι") ήταν τοπικοί ελληνικοί χωρικοί που λειτούργησαν ως στρατιωτικές και αστυνομικές μονάδες κυβερνώντας τα βυζαντινά εδάφη.Ηταν έμμισθη υπηρεσία των πασάδων και λοιπών αξιωματούχων του Σουλτάνου.Ειναι γνωστές δε οι λεηλασίες των αρματωλων σε περιοχές άλλων πασάδων με την διαταγή του δικού τους πασά.Άρα, οι Αρματωλοί ό,τι έκαναν το έκαναν πάντα κατ' εντολήν των πασάδων τους.}
εξακολουθεί να επικρατεί και να λυμαίνεται τον τρόπο ζωής και ανάπτυξης του τόπου και να συντηρεί το φαινόμενο του ελληνικού ραγιαδισμού.....
Και πιο πίσω η άλλη μεγάλη ιστορική φατρία, οι κλέφτες:
{Οι Kλέφτες από την άλλη έζησαν στην ελληνική επαρχία όταν η τελευταία ήταν ένα μέρος της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ήταν γενικά άτομα που φοροδιέφευγαν και ζούσαν σε ορεινές και δύσβατες περιοχές. }...
Μόνο που απλά οι τελευταίοι πια το μόνο χαρακτηριστικό που διατηρούν είναι της φοροδιαφυγής και σήμερα πια ζούν σε πολυτελείς βίλες και πλούσιες περιοχές. Είναι άτομα "υπεράνω υποψίας", με άριστες σχέσεις στους υψηλούς οικονομικούς και πολιτικούς κύκλους και κατέχουν τα καιριώτερα πόστα σε αυτή την χώρα.....
Είναι διαμεσολαβητές για τα πάντα από οπλικά συστήματα μέχρι καρμπούζια, πορτοκάλια και ροδάκινα....
Είναι γνώστες του χρηματιστηρίου αλλά και όλων των βρωμερών παιχνιδιών του.... Και ακόμη η συχνή παρουσία τους στα καζίνα και στις κοσμικές στήλες αποτελεί υποχρέωσή τους......
Από την μιά οι "συνήθεις αρματωλοί" και από την άλλη οι "άγνωστοι-γνωστοί κλέφτες" σιγά σιγά φέρανε πάλι την Ελλάδα στην ανάγκη βοηθείας από τις "Μεγάλες Δυνάμεις". Οι "Μεγάλες Δυνάμεις" όμως δεν δίνουν τίποτε τζάμπα ούτε μας αγαπάνε γιατί είμαστε ωραίοι {ακόμα ξωφλάμε τα δάνεια του 1865....}.....
Και τότε, όταν υπήρχαν εκείνοι οι παλαιοί αρματωλοί και κλέφτες είχανε κάτι να δώσουνε... Είχανε και δώσανε αίμα.... πολύ αίμα.....
Οι σημερινοί τι θα δώσουνε.... μελάνι εκτυπωτή ...η λάδια από τα τσερόκι και τις μερσεντές....;;;;;;
πηγή: inout.gr
Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010
Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2010
12 χρόνια χωρίς τον Δημήτρη Χορν
Αρχοντικός, γοητευτικός, πολυτάλαντος και ονειροπόλος. Αυτός ήταν ο Δημήτρης Χορν (1921-1998), ο μεγάλος μας ηθοποιός, που «έφυγε» ακριβώς 12 χρόνια πριν για τη «γειτονιά των αγγέλων».
Ο Δημήτρης Χορν γεννήθηκε στην Αθήνα. Ήταν γιος του πολύ γνωστού θεατρικού συγγραφέα, Παντελή Χορν. Σπούδασε στη δραματική σχολή του Εθνικού και όλη του τη ζωή την αφιέρωσε στο θέατρο......Έπαιξε στο πλευρό, επίσης κορυφαίων ηθοποιών, όπως η Μαίρη Αρώνη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης και φυσικά η Έλλη Λαμπέτη. Με την τελευταία έζησε επί εφτά χρόνια ένα θυελλώδη έρωτα, που άρχισε στα γυρίσματα της «Κάλπικης Λίρας» (1955) του Γιώργου Τζαβέλλα.
Αν και από τους σημαντικότερους ηθοποιούς της μεταπολεμικής Ελλάδας, ο Δημήτρης Χορν, έκανε μόλις 10 εμφανίσεις στην μεγάλη οθόνη. Ο ίδιος δεν δίσταζε να υποστηρίξει ότι δεν είχε και σε πολύ μεγάλη υπόληψη τον κινηματογράφο και δέχτηκε να παίξει μόνο για βιοποριστικούς λόγους.
Όπως συνήθιζαν στις δεκαετίες του ’50 και του ’60 πολλοί ηθοποιοί, έτσι και ο Χορν μπήκε στο ραδιοφωνικό θάλαμο. Εκεί, παρουσίαζε με το δικό του μοναδικό στυλ, δηλ. με χιούμορ αλλά και φινέτσα, την εκπομπή με τίτλο «Ο Ταχυδρόμος έφτασε». Διάβαζε και στη συνέχεια σχολίαζε, φανταστικά γράμματα ακροατών, σε κείμενα του Κώστα Πρετεντέρη, πετυχημένου θεατρικού συγγραφέα και σεναριογράφου.
Το θεατρικό σανίδι ήταν, όμως, η «μεγάλη αγάπη» του Δημήτρη Χορν. Έπαιξε και διέπρεψε σε δεκάδες κλασικά έργα, ερμηνεύοντας ρόλους όπως του Άμλετ, του Ριχάρδου του 3ου και του Δον Ζουάν.
Προσωπικός φίλος επί πολλές δεκαετίες του Μάνου Χατζιδάκι αλλά και του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ο Δημήτρης Χορν διετέλεσε γενικός διευθυντής της ΕΡΤ τον πρώτο χρόνο της Μεταπολίτευσης (1974-’75).
Το 1980, ίδρυσαν μαζί με τη σύζυγο του, Άννα Γουλανδρή, το Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν, σκοπός του οποίου είναι η μελέτη του ελληνικού πολιτισμού.
Πέθανε στις 16 Ιανουαρίου 1998. Μετά το θάνατό του, καθιερώθηκε στη μνήμη του το «Βραβείο Χορν», το οποίο απονέμεται σε νέους ηθοποιούς του θεάτρου.
πηγή,πληροφορίες:Sportfm.gr
Σάββατο 16 Ιανουαρίου 2010
Εγκέφαλος και Θρησκεία
Υπάρχει ελεύθερη βούληση; Ο Θεός υπάρχει ή είναι μια αυταπάτη του μυαλού; Οι σύγχρονοι επιστήμονες δίνουν τις δικές τους απαντήσεις σύμφωνα με τις θεωρίες τους.
Η ραγδαία αύξηση των μελετών και των επιστημονικών ερευνών που αφορούν τον εγκέφαλο, αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα των τελευταίων χρόνων και ο αντίκτυπος είναι αισθητός σε άλλες επιστήμες και σε άλλα πεδία της γνώσης και της
ανθρώπινης ζωής, από την ψυχολογία μέχρι την οικονομία και τη θρησκεία.
Έτσι, μεταξύ άλλων, τα τελευταία χρόνια έχει αναθερμανθεί η παλαιά διαμάχη επιστήμης και θρησκείας με αιχμή το μείζον ερώτημα: Υπάρχει Θεός; Είναι η πραγματικότητα αυτό που βλέπουμε; Υπάρχει μια πνευματική επικράτεια, αόρατη συνήθως σε μας;Η πιο πρόσφατη και ενδιαφέρουσα εξέλιξη είναι οι διαφοροποιήσεις στο "μέτωπο" του επιστημονικού κόσμου, κυρίως στο χώρο των νευροεπιστημών, ο οποίος κάθε άλλο παρά αρραγής εμφανίζεται, με συνέπεια να τροφοδοτεί με επιχειρήματα και τις δύο πλευρές.
Με αιχμή του δόρατος το βρετανό βιολόγο Ρίτσαρντ Ντόκινς, συγγραφέα, μεταξύ άλλων βιβλίων, του μπεστ-σέλερ "Η αυταπάτη του Θεού", μια ομάδα επιστημόνων και άλλων διανοουμένων όπως ο Ντάνιελ Ντένετ και ο Κρίστοφερ Χίτσενς εκπροσωπούν ένα σύγχρονη πλευρά της επιστήμης που θεωρεί αδύνατη -αν όχι γελοία- την ύπαρξη ενός πνεύματος ξέχωρου από την ύλη και το σώμα.
Συνοπτικά, οι ρητά αυτοπροσδιοριζόμενοι ως άθεοι επιστήμονες, θεωρούν ότι τα πάντα πηγάζουν από την κίνηση των ατόμων της ύλης και από τα γονίδια, ενώ η συμπεριφορά καθορίζεται από τις χημικές ουσίες του εγκεφάλου, οι νευρώνες του οποίου δημιουργούν τη συνείδηση σταδιακά με το πέρασμα του χρόνου.
Η ελεύθερη βούληση είναι ουσιαστικά μια αυταπάτη, καθώς οι άνθρωποι ωθούνται βασικά από τις προϋπάρχουσες βιολογικές-εγκεφαλικές προδιαγραφές της εξέλιξης να κάνουν αυτό ή εκείνο το πράγμα.
Η θρησκεία, λένε, δεν είναι παρά μια κοινωνική σύμβαση, χρήσιμη για την εξουσιαστική ελίτ και για την ψυχική ανακούφιση των μαζών από τα υπαρξιακά άγχη - αν δεν είναι ένα ατύχημα κι ένα επικίνδυνο λάθος που μόνο δεινά φέρνει στην ανθρωπότητα (πολέμους, βία, τρομοκρατία κλπ).
Σύμφωνα με αυτό το επιστημονικό σκεπτικό, οι άνθρωποι κατασκευάζουν θρησκευτικές πεποιθήσεις, επειδή οι εγκέφαλοί τους έχουν διαχρονικά εξελιχθεί έτσι ώστε να ακολουθούν τα συστήματα πεποιθήσεων και τις ιδεολογίες του περιβάλλοντός τους.
Σε αυτό το μήκος κύματος, ορισμένοι επιστήμονες τονίζουν ότι αρκετά πειράματα στον τομέα των νευροεπιστημών έχουν πλέον δείξει πως αρκεί μια ηλεκτρομαγνητική διέγερση (από ένα ειδικό κράνος) ορισμένων σημείων του εγκεφάλου για να αρχίσουν οι εθελοντές, χωρίς να το επιδιώκουν συνειδητά, να αισθάνονται μυστικιστικές και πνευματικές εμπειρίες, να μιλάνε με το Θεό κ.α.
Έτσι, οι ραγδαίες εξελίξεις στη γενετική και ακόμα περισσότερο στις νευροεπιστήμες που μελετούν τον εγκέφαλο και το νου, τείνουν, κατά την τελευταία δεκαετία, να ενισχύσουν την αντίληψη ότι τελικά όλα είναι υλικά, ότι το πνεύμα είναι νεκρό (και ο Θεός μαζί του) και ότι τίποτε δεν επιζεί μετά το θάνατο του σώματος.
Η πρόκληση του "νευρωνικού βουδισμού"
Όπως η "Καταγωγή των Ειδών" του Δαρβίνου τον 19ο αιώνα, πέρα από μια επιστημονική επανάσταση, άλλαξε δραματικά τις κοινωνικές και προσωπικές αντιλήψεις της ανθρωπότητας και όπως η θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν επηρέασε σημαντικά τη σύγχρονη τέχνη μετά τις αρχές του 20ού αιώνα, έτσι και τώρα, στην αρχή του 21ού αιώνα, διαφαίνεται ότι η εξελισσόμενη επανάσταση της νευροεπιστήμης έχει τη δυνατότητα να δράσει καταλυτικά, όχι μόνο στο χώρο της επιστήμης, αλλά γενικότερα στον τρόπο που οι άνθρωποι βλέπουν τους εαυτούς τους και τον κόσμο γύρω τους.
Όπως έγραψε ο Ντέηβιντ Μπρουκς σε ένα σημαντικό άρθρο στους New York Times (με τίτλο "Οι νευρωνικοί βουδιστές"), στην πραγματικότητα η περί αθεϊσμού διαμάχη τελικά δεν θα υποσκάψει την πίστη στο Θεό γενικά, αλλά το πολύ - πολύ να υποσκάψει την πίστη στον προσωπικό Θεό της Βίβλου, στον οποίο πιστεύουν -ο καθένας με τον τρόπο του- Χριστιανοί, Εβραίοι και Μουσουλμάνοι, δηλαδή οι μονοθεϊστικές θρησκείες.
Το κλειδί -και το μεγάλο οχυρό κατά του υλισμού- βρίσκεται στο μείζον μυστήριο της συνείδησης.
Όλο και περισσότεροι νευροεπιστήμονες, με την υποστήριξη διαφόρων πειραμάτων, σκιαγραφούν σταδιακά μια άλλη εικόνα: ο εγκέφαλος φαίνεται πια όλο και λιγότερο σαν μια ψυχρή μηχανή που κάνει αδιάκοπους υπολογισμούς όπως ένα κομπιούτερ. Αντίθετα, το νόημα, η πίστη, η θέληση και κυρίως η συνείδηση φαίνεται να ξεπηδούν μυστηριωδώς από τα κυκλώματα των εγκεφαλικών νευρώνων.
Τα συναισθήματα παίζουν καθοριστικό ρόλο στη νοημοσύνη, ενώ η αγάπη είναι ζωτική για την ανάπτυξη του εγκεφάλου.
Από την άλλη, τα γονίδια δεν φαίνεται να είναι απλώς εγωιστικά, όπως ακράδαντα πιστεύει ο Ντόκινς, αλλά αντίθετα οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ενστικτωδώς φαίνεται πως έχουν βαθειά ηθικά αισθήματα, όπως η δικαιοσύνη, η στοργή κ.α.
Τελικά, αρκετοί επιστήμονες αρχίζουν να εκτιμούν όλο και πιο πολύ τις υπερβατικές πνευματικές εμπειρίες και να μην τις θεωρούν απλώς αυταπάτη. Ο νους, όπως έχουν δείξει διάφορα πειράματα, φαίνεται πως έχει την ικανότητα να υπερβαίνει τον εαυτό του και να συγχωνεύεται με μια ανώτερη παρουσία (που πολλοί ονομάζουν Θεό), η οποία γίνεται αντιληπτή ως πιο πραγματική από την καθημερινή υλική πραγματικότητα.
Επιστήμονες που ανήκουν σε αυτό το νέο ρεύμα επιστήμης, είναι, μεταξύ άλλων, οι Andrew Newberg, Daniel Siegel, Michael Gazzaniga, Jonathan Haidt, Antonio Damasio, Marc Hauser κ.α., τα πειράματα και τα βιβλία των οποίων επηρεάζουν πλέον όλο και περισσότερο το δημόσιο διάλογο.
Με δεδομένο ότι από όλες τις θρησκείες, αυτή που δέχεται μια ανώτερη πραγματικότητα, αλλά δεν την ταυτίζει με ένα προσωπικό Θεό, είναι κατ' εξοχήν ο βουδισμός, το νέο επιστημονικό ρεύμα, σύμφωνα με τον Μπρουκς, θα μπορούσε να αποκληθεί νευρωνικός βουδισμός.
Τι πρεσβεύουν
Ποιές είναι όμως οι βασικές αντιλήψεις του νέου ρεύματος;
Πρώτον, ο εαυτός δεν είναι μια σταθερή και λίγο-πολύ μόνιμη οντότητα, αλλά μια δυναμική διαδικασία αλληλεξαρτώμενων σχέσεων.
Δεύτερον, κάτω από την επιφάνεια των διαφόρων θρησκειών, οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έχουν κοινές ηθικές αντιλήψεις, αξίες και ενοράσεις.
Τρίτον, οι άνθρωποι έχουν τον κατάλληλο "εξοπλισμό" για να βιώνουν το ιερό και να έχουν εμπειρίες πνευματικής ανάτασης, στη διάρκεια των οποίων ξεπερνούν στα στενά σύνορα του εαυτού τους και πλημμυρίζουν από αγάπη για τον υπόλοιπο κόσμο.
Τέταρτο, ο Θεός μπορεί καλύτερα να γίνει αντιληπτός ως η φύση αυτού που βιώνει ο άνθρωπος κατά τις ανωτέρω στιγμές και θα μπορούσε να θεωρηθεί ως "το άγνωστο σύνολο όλων όσων υπάρχουν".
Όπως παρατηρεί ο Μπρουκς στο άρθρο του περί "Νευρωνικών βουδιστών", είναι ευκολότερο για τον Ντόκινς και τους υπόλοιπους μαχητικούς άθεους να επιτίθενται κατά του προσωπικού Θεού στο όνομα της επιστήμης, αλλά θα αποδειχτεί πολύ δυσκολότερο να κάνουν το ίδιο κατά των επιστημόνων συναδέλφων τους (κυρίως των νευροεπιστημόνων), οι πεποιθήσεις των οποίων εν μέρει επικαλύπτονται με το βουδισμό και οι οποίοι, αν και όντως θεωρούν τις θρησκείες πολιτιστικά κατασκευάσματα χτισμένα πάνω στα κοινά χαρακτηριστικά της ανθρωπότητας, σέβονται την αίσθηση του ιερού και το μυστήριο της συνείδησης.
Έτσι, την ίδια στιγμή που ο νέος επιστημονικός αθεϊσμός κάνει μεγάλο "θόρυβο", με απρόσμενο τρόπο, άλλοι επιστήμονες βρίσκουν κοινό έδαφος με το μυστικισμό και την πνευματικότητα του νου, δίνοντας έμφαση στην έμφυτη υπερβατικότητα του ανθρώπινου νου, αλλά όχι στο θείο νόμο ή την άνωθεν αποκάλυψη.
Το σκηνικό γίνεται, λοιπόν, όλο και πιο περίπλοκο και τα επόμενα χρόνια, από τη μια οι πιστοί θα πρέπει να υπερασπίζονται την πίστη τους σε ένα προσωπικό Θεό, ενώ παράλληλα οι επιστήμονες θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν μεταξύ τους τι σημαίνουν τα ευρήματά τους στο βασίλειο του νου, αναφορικά με την ύπαρξη ή όχι μιας άλλης πραγματικότητας, πέρα από αυτήν που βλέπουν καθημερινά τα μάτια μας.
Εν κατακλείδι, ο "νευρωνικός βουδισμός" μπορεί να υποσκάψει μελλοντικά την πίστη σε ένα Θεό, αλλά όχι στο επέκεινα.
Του Παναγιώτη Γεωργίου
men24
