«Κατεβάστε τις εικόνες από τα δικαστήρια!»

Τρεις δικηγόροι με προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητούν αποκαθήλωση των θρησκευτικών συμβόλων

Το ζήτημα της ανάρτησης εικόνων και θρησκευτικών συμβόλων στους δημόσιους χώρους (σχολεία, δικαστήρια, κ.λπ.) μετά τη γείτονα Ιταλία ήρθε και στην Ελλάδα. Αυτή τη φορά δεν καλείται το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου να αποφανθεί για την ανάρτηση του σταυρού στις ιταλικές σχολικές αίθουσες, όπως έγινε πρόσφατα, αλλά το Συμβούλιο της Επικρατείας να αποφασίσει αν πρέπει να αναρτώνται ή όχι στις δικαστικές αίθουσες εικόνες του Χριστού, ο σταυρός και άλλα σύμβολα της Ορθοδοξίας.

Και αυτό γιατί τρεις θεσσαλονικείς δικηγόροι ζητούν από το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο να «κατέβουν» οι εικόνες και τα θρησκευτικά σύμβολα από τα δικαστήρια της χώρας, καθώς η ανάρτησή τους είναι αντίθετη στο Σύνταγμα, στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στον Κώδικα Οργανισμού των Δικαστηρίων, αλλά και παράνομη. Οι δικηγόροι δηλώνουν ότι ανήκουν σε διαφορετικές θρησκευτικές ομάδες: ο ένας δηλώνει άθεος, η δεύτερη βουδίστρια και ο τρίτος είναι μεν χριστιανός ορθόδοξος αλλά δεν δέχεται την εμπλοκή των συμβόλων της πίστης στην ενάσκηση της κοσμικής εξουσίας.

Τον περασμένο Νοέμβριο οι δικηγόροι κατέθεσαν αίτηση στην επιτροπή διοίκησης των Διοικητικών Δικαστηρίων της Θεσσαλονίκης με την οποία ζητούσαν να «αποκαθηλωθούν» οι εικόνες και οι σταυροί που δεσπόζουν «σε περίοπτες θέσεις πάνω από τους προέδρους των δικαστηρίων», αλλά και να αφαιρεθεί κάθε θρησκευτικό σύμβολο από τους τοίχους των δικαστικών αιθουσών. Τον περασμένο Ιανουάριο το Διοικητικό Εφετείο απέρριψε το αίτημά τους ομόφωνα, επισημαίνοντας ότι αυτό που ζητούν θίγει ένα ευαίσθητο θέμα το οποίο συνδέεται με την ιστορία του ελληνικού έθνους και μόνη αρμόδια να το επιτελέσει είναι η πολιτεία και όχι οι διοικούντες τα δικαστήρια.

Οι τρεις αναφέρουν ότι η ανάρτηση των εικόνων στα δικαστήρια παραβιάζει «την ακρογωνιαία λίθο του ανθρωποκεντρικού μας πολιτεύματος,δηλαδή το άρθρο 2 παράγραφος 1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της πολιτείας».

Προσβάλλεται όμως και η προσωπικότητά τους, η οποία κατοχυρώνεται από το άρθρο 5 του Συντάγματος, καθώς περιορίζεται το δικαίωμά τους να την αναπτύσσουν ελεύθερα και χωρίς διακρίσεις με βάση το θρήσκευμά τους. Δηλώνουν κατηγορηματικά ακόμη στην αίτησή τους ότι «ταυτόχρονα, η ανάρτηση θρησκευτικών συμβόλων στις δικαστικές αίθουσεςπαραβιάζει το δικαίωμά τους στην θρησκευτική ελευθερία, όπως αυτό οριοθετείται στο άρθρο 13 του Συντάγματος και στο άρθρο 9 της ΕΣΔΑ».

Η ανάρτηση των εικόνων στις αίθουσες συνεδριάσεως των δικαστηρίων είναι και παράνομη, και οι δικαστές, οι οποίοι είναι επιφορτισμένοι με την τήρηση της νομιμότητας, έχουν υποχρέωση να τις απομακρύνουν, υπογραμμίζουν οι δικηγόροι. Και είναι παράνομη η ανάρτησή τους καθώς ο Κώδικας Οργανισμού των Δικαστηρίων ορίζει ότι η τοποθέτηση οποιουδήποτε αντικειμένου κατά τρόπο σταθερό εντός των δικαστικών αιθουσών πρέπει να προσδιορίζεται συγκεκριμένα σε σχετική απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης.

Ως σήμερα όμως δεν έχει εκδοθεί σχετική απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης που να επιβάλλει την ανάρτηση θρησκευτικών συμβόλων στις δικαστικές αίθουσες. Κατά συνέπεια οι διοικούντες τα δικαστήρια πρέπει «να απέχουν από τη μόνιμη τοποθέτηση οποιουδήποτε μη οριζομένου σχετικά αντικειμένου εντός των δικαστικών αιθουσών» σημειώνουν οι συνήγοροι της Θεσσαλονίκης. Ετσι όμως εμμέσως πλην σαφώς οι τρεις δικηγόροι καλούν τον υπουργό Δικαιοσύνης κ. Χ. Καστανίδη να λάβει θέση στο ζήτημα αυτό.

Πηγή tovima.gr

Διαβάστε περισσότερα...

«Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ»...Νίκος Μπελογιάννης 1915 – 1952

Ο Νίκος Μπελογιάννης γεννήθηκε το 1915 στην Αμαλιάδα. Από μαθητής του Γυμνασίου βρέθηκε στο δημοκρατικό κίνημα. 

Σπούδασε νομικά, αλλά δεν τέλειωσε τις σπουδές του, διότι αποβλήθηκε από το Πανεπιστήμιο με απόφαση της Συγκλήτου για τη δράση του «εναντίον της κοσμογονίας του Κονδύλη».

Έγινε μέλος του ΚΚΕ το 1934. Από τότε, πέρασε από πολλές δοκιμασίες. Φυλακές, εξορίες, βασανιστήρια στην Ασφάλεια Πατρών, τρομοκρατία στα ιταλικά στρατόπεδα. Στα χρόνια της ναζιστικής κατοχής ήταν καπετάνιος μεραρχίας του ΕΛΑΣ στην Πελοπόννησο και μέλος του Γραφείου Περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ. Στον εμφύλιο, ο Νίκος Μπελογιάννης ήταν πολιτικός επίτροπος μεραρχίας του Δημοκρατικού Στρατού. Παράλληλα με την καθοδηγητική του δουλειά, έγραψε άρθρα και μελέτες που αφορούσαν στην ελληνική ιστορία και στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Περίπου ένα χρόνο μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου, ο Νίκος Μπελογιάννης και 93 ακόμη σύντροφοί του -μεταξύ των οποίων ο δημοσιογράφος Στάθης Δρομάζος, ο Στέργιος Γραμμένος και η Έλλη Ιωαννίδου- συλλαμβάνονται και στις 22 Οκτωβρίου 1951 οδηγούνται σε δίκη. Κατηγορούνται για απόπειρα ανασυγκρότησης του Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδος (ΚΚΕ), το οποίο -βάση του Αναγκαστικού Νόμου 509/1947- θεωρείται παράνομο, προδοτικό και ξενοκίνητο κόμμα, που δρα ενάντια στην εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.

Στις 15 Νοεμβρίου ο πρόεδρος του έκτακτου στρατοδικείου Αντισυνταγματάρχης Ανδρέας Σταυρόπουλος ανακοινώνει την ετυμηγορία, πλαισιωμένος από τους στρατοδίκες Γεώργιο Παπαδόπουλο (τον μετέπειτα δικτάτορα), Ν. Κομιάνο, Γ. Κοράκη, και Θ. Κυριακόπουλο. Ο Νίκος Μπελογιάννης είναι μεταξύ των καταδικασθέντων σε θάνατο. Η απόφαση προκαλεί διεθνή κατακραυγή, ενώ στο εσωτερικό της χώρας το πολιτικό κλίμα φορτίζεται και πάλι επικίνδυνα.

Τρεις μήνες μετά, στις 15 Φεβρουαρίου 1952, η δίκη επαναλαμβάνεται. Δεσπόζουσα μορφή, ο 37χρονος Μπελογιάννης, ο οποίος παρακολουθεί την όλη διαδικασία μ' ένα κόκκινο γαρύφαλλο στο χέρι, άψογα ντυμένος και με περισσή ευπρέπεια και ψυχραιμία. Την 1η Μαρτίου ο πρόεδρος του Στρατοδικείου Σίμος ανακοινώνει την ετυμηγορία... Εις θάνατον καταδικάζονται ο Νίκος Μπελογιάννης και επτά ακόμη κατηγορούμενοι.

Τα ξημερώματα της Κυριακής 30 Μαρτίου, ο βασιλικός επίτροπος συνταγματάρχης Αθανασούλας ανακοινώνει στους Μπελογιάννη, Καλούμενο, Αργυριάδη και Μπάτση ότι η αίτηση χάριτος που υπέβαλαν απορρίφθηκε. Λίγο αργότερα οδηγούνται στο Γουδί, όπου και εκτελούνται δια τυφεκισμού στις 4:12 π.μ. Στο άκουσμα των πυροβολισμών, ο πρωθυπουργός Νικόλαος Πλαστήρας κυριολεκτικά καταρρέει. Όλη η κινητοποίηση εντός και εκτός Ελλάδας δεν κατάφερε να αποτρέψει το γεγονός.

Τα άσχημα μαντάτα ταξιδεύουν γρήγορα μέχρι το στρατόπεδο συγκέντρωσης πολιτικών κρατουμένων στον Αϊ Στράτη, όπου ζει εξόριστος ο Γιάννης Ρίτσος. Την ίδια μέρα θα γράψει το ποίημα
«Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ».


"Σήμερα το στρατόπεδο σωπαίνει.
Σήμερα ο ήλιος τρέμει αγκιστρωμένος στη σιωπή
όπως τρέμει το σακάκι του σκοτωμένου στο συρματόπλεγμα.
Σήμερα ο κόσμος είναι λυπημένος.

Ξεκρέμασαν μια μεγάλη καμπάνα και την ακούμπησαν στη γη.
Μες στο χαλκό της καρδιοχτυπά η ειρήνη.
Σιωπή. Ακούστε τούτη την καμπάνα.
Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους
το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη"

Διαβάστε περισσότερα...

ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΛΛΗΡΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΑΤΡΑΧΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΧΘΕΣΙΝΗΣ ΠΑΡΕΛΑΣΗΣ.

«Ελληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι ποτέ, το αίμα σου θα χύσουμε, γουρούνι Αλβανέ». Αυτό και άλλα παρόμοια ανατριχιαστικά ακούστηκαν χθες στο κέντρο της Αθήνας, όχι από μέλη της Χρυσής Αυγής που διαδήλωναν, αλλά από βατραχανθρώπους των Ειδικών Δυνάμεων που παρήλαυναν στην Πανεπιστημίου και στην Αγίου Κωνσταντίνου στο πλαίσιο της επίσημης στρατιωτικής παρέλασης της 25ης Μαρτίου.




Αμέσως μόλις άφησαν τις εξέδρες των επισήμων στο Σύνταγμα κι έστριψαν στην Πανεπιστημίου, τα παλικάρια της ΟΥΚ μετέτρεψαν την παρέλαση σε εκδήλωση που θύμιζε πορεία μίσους ακροδεξιών, με συνθήματα που υπόσχονταν την αιματηρή σφαγή κάθε γειτονικού μας λαού κι αποφάσιζαν ποιος δικαιούται να λέγεται Έλληνας και ποιος όχι.

Οι συνήθεις ύποπτοι «Σκοπιανοί», Αλβανοί και Τούρκοι είχαν την τιμητική τους, σε συνθήματα όπως το ακόλουθο: «Θα γίνει μακελειό, μετά θα εκδικηθώ, όταν θα προσκυνήσετε σημαία και σταυρό».
Ή αυτό το ανατριχιαστικό: «Τους λένε "Σκοπιανούς", τους λένε Αλβανούς, τα ρούχα μου θα ράψω με δέρματ' απ' αυτούς». Γραμμή στα συνθήματα έδιναν μάλιστα άντρες με πολιτικά, οι οποίοι ακολουθούσαν την παρέλαση από την πλευρά των θεατών. Ενας από αυτούς πηγαινοερχόταν με άνεση μεταξύ των θεατών και αυτών που παρήλαυναν, φωνάζοντας πρώτος τα συνθήματα που επαναλάμβαναν οι καταδρομείς.

Κι αυτά ενώ την παρέλαση παρακολουθούσαν δεκάδες οικογένειες μεταναστών, που θα κληθούν στη συνέχεια να απαντήσουν στην εύλογη απορία των παιδιών τους «Γιατί τόσο μίσος;». Λες και δεν ψήφισε πρόσφατα η Βουλή τον νόμο για την απόδοση της ιθαγένειας στους μετανάστες. Λες και δεν έχουμε αποφασίσει από καιρό σ' αυτή τη χώρα ότι μετανάστες μπορούν να συμμετέχουν στις αντίστοιχες μαθητικές παρελάσεις, και μάλιστα ως σημαιοφόροι.

Αναρωτιέται κανείς: Πώς είναι δυνατόν ο ελληνικός στρατός, παρελαύνοντας επισήμως και συντεταγμένα στο κέντρο της πόλης, να προσβάλλει την ανθρωπιά μας, να εκθέτει τη χώρα μας και να παραβιάζει κατάφωρα τον αντιρατσιστικό νόμο, ο οποίος διώκει αυτεπάγγελτα τη ρητορική μίσους; Ζούμε στο 2010, και μάλιστα με κυβέρνηση σοσιαλιστών, ή σε αλήστου μνήμης εποχές, όπου ο στρατός διεκδικούσε και είχε άλλο ρόλο στα πράγματα της χώρας;
------------------------------------------------
Πηγή: ΠΡΕΖΑ TV-ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

Διαβάστε περισσότερα...

Διαμαρτυρία για τους 232 νέους υπαλλήλους της Βουλής.

Τη στιγμή που γίνονται περικοπές στα πάντα, εντελώς προκλητικά βγαίνει στη φόρα η απόφαση να προσληφθούν 232 νέοι υπάλληλοι στη Βουλή. Αυτή τη φορά όμως αποφάσισαν κάποιοι να μην το δεχτούν έτσι απλά και για το λόγο αυτό η κ. Γεωργία Γρηγοροπούλου – Μουγιάκου προέβη σε εξώδικη διαμαρτυρία – δήλωση – πρόσκληση ενάντια στη Βουλή των Ελλήνων αναμένοντας την απάντησή τους. Καιρός να δούμε πόσο σημασία μας δίνουν όταν δεν ακολουθεί προεκλογική περίοδος.

Η διαμαρτυρία δημοσιεύθηκε και στο Inout.gr στις 21 Μαρτίου 2010. Μπορείτε να διαβάσετε προσεκτικά το θέμα εδώ και να συνυπογράψετε τη διαμαρτυρία στέλνοντας ένα e-mail με θέμα “Συμφωνώ με την επιστολή της κ. Γρηγοροπούλου” και το ονοματεπώνυμό σας στο περιεχόμενο του μηνύματος ώστε να προστεθεί στη λίστα με τα μέλη που συμφωνούν μέχρι στιγμής. Το email μπορείτε να το στείλετε στη διεύθυνση του inout: info@inout.gr είτε στην σελίδα: admin@mastouromata.com ώστε να ειδοποιηθούν οι διαχειριστές και να προσθέσουν το ονοματεπώνυμό σας στη λίστα. Επίσης έχει δημιουργηθεί και σχετικό group στο facebook το οποίο μπορείτε να βρείτε εδώ. Καιρός είναι να δράσουμε σοβαρά ενάντια σε κάποια θέματα και να μη μένουμε μόνο στα λόγια. Η συμμετοχή όσων συμφωνούν είναι σημαντική και σας ευχαριστώ εκ των προτέρων.

Παραθέτω το κείμενο όπως αναρτήθηκε στο Inout:

1.-ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ
2.-ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
3.-ΠΡΟΣ ΟΣΑ Μ.Μ.Ε. [έντυπα και ηλεκτρονικά] έχουν το θάρρος της δημοσίευσης
4.-ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΕΣ [blogs] που έχουν το θάρρος να το δημοσιεύσουν

Από ανάρτηση μέλους μας της 20/3/2010 πληροφορηθήκαμε την εξώδικη διαμαρτυρία της κ. Γεωργίας Γρηγοροπούλου-Μουγιάκου π.Νομικού συμβούλου Δήμου Βούλας , έναντι της Βουλής των Ελλήνων για την πρόσληψη 232 υπεράριθμων υπαλλήλων στην Ελληνική Βουλή.

Αποδεχόμενοι πλήρως το σκεπτικό της διαμαρτυρίας της και συνδράμοντας ενεργά , ως Έλληνες πολίτες , στην προσπάθειά της για διαφάνεια στο δημόσιο βίο της χώρας , συνυπογράφουμε τη εξώδικο επιστολή – διαμαρτυρία της , συνενώνουμε την προσωπική μας φωνή με τη δική της και συντασσόμαστε πλήρως με την συγγραφέα της επιστολής, απευθυνόμενοι αντιστοίχως στους αποδέκτες αυτής για μια σαφή εξήγηση της αναγκαιότητας της επιλογής τους.

Άλλως, επιφυλασσόμεθα παντός νομίμου δικαιώματός μας, τείνοντος, στον, δια της εφαρμογής των προβλεπομένων νομίμων κυρώσεων, εξαναγκασμόν σας σε συμμόρφωση, προς όσα ανωτέρω αναφέρονται και αιτούμεθα.

Επισυνάπτουμε το σχετικό κείμενο της κ. Γεωργίας Γρηγοροπούλου-Μουγιάκου

EΝΩΠΙΟΝ ΠΑΝΤΟΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Εξώδικη Διαμαρτυρία-Δήλωση-Πρόσκληση.
——————————————————————————–
Π Ρ Ο Σ
1) ΒΟΥΛΗΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, νομίμως εκπρ/νην από τον κον Πρόεδρόν της.
2) Εναν έκαστον των κ .κ. ΒΟΥΛΕΥΤΏΝ ατομικώς και
3) Κον ΠΡΟΕΔΡΟΝ της Ελληνικής Δημοκρατίας, κατοίκων όλων Αθήνας
———————————————
Κύριοι,
Με την παρούσα μου διαμαρτύρομαι εντονότατα σε εσάς, διά την εκ μέρους του Κοινοβουλίου, πρόσληψη, λίαν προσφάτως, 232 νέων υπαλλήλων, πλέον των ήδη υπεραρίθμων υπαρχόντων, για τους οποίους μάλιστα δεν επαρκούσαν και δεν επαρκούν και τα έδρανα!
Διαμαρτύρομαι εντονότατα ωΓς απλή Ελληνίδα, φορολογούμενη πολίτις, η οποία, μαζί με τους υπολοίπους συμπολίτες μου, καλούμεθα, σʼ αυτήν την οικονομική κρίση, (την οποία δημιουργήσατε ΕΣΕΙΣ , κατά κύριον λόγον) να μειώσουμε το βιοτικό μας επίπεδο, υποβαλλόμενοι σε περικοπές μισθών και δώρων και καταβάλλοντες πληθώρα εμμέσων φόρων, που θα κάνουν το ακριβό κόστος ζωής μας, ακόμη ακριβότερο, πλέον των λοιπών αμέσων φόρων που έχετε ήδη εξαγγείλει!
Διαμαρτύρομαι εντονότατα διότι ενώ η Κυβέρνηση δια στόματος του Πρωθυπουργού, πάγωσε τις προσλήψεις στο Δημόσιο, εσείς πίσω από την πλάτη μας, προβήκατε στην πρόσληψη των δικών σας παιδιών, ισχυριζόμενοι ότι δήθεν υπήρχε νομοθετική ρύθμιση (του Σιούφα) και ότι δήθεν δεν μπορείτε να την αγνοήσετε! Εσείς που έχετε, ήδη, συλλήβδην, αγνοήσει και εν τη πράξει, καταργήσει πολύ περισσότερους από έναν Νόμους θεμελιωτικούς υφισταμένων από παλιά εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων!!!
Διαμαρτύρομαι για μένα ατομικώς αλλά και για τις λοιπές Ελληνίδες μάνες, που βλέπουμε τα παιδιά μας να αγωνιούν καθημερινώς, αναζητώντας μια θέση εργασίας, μια οποιαδήποτε, παρά τα πτυχία τους, θέση εργασίας και να μην μπορούν να την έχουν!
Διαμαρτύρομαι εντονότατα, διότι μας εμπαίζετε για μιά ακόμη φορά, ασύστολα!

Κύριοι,
Αν και το γνωρίζετε καλώς, οι Νόμοι ΚΑΤΑΡΓΟΎΝΤΑΙ από άλλους, νέους Νόμους, που ρυθμίζουν διαφορετικώς την ίδια περίπτωση.Είναι τα Νομικά, που μαθαίνουν οι πρωτοετείς φοιτητές της Νομικής! Θα μπορούσατε, λοιπόν, εάν το θέλατε, με νεώτερο Νόμο να καταργήσετε την όποια νομοθετική ρύθμιση και να παγώσετε τις προσλήψεις και των δικών σας παιδιών! Δεν το κάνατε! Επιλέξατε δύο μέτρα και δύο σταθμά! Οπως πάντα! Οπως και με τις αποζημιώσεις σας, τις συντάξεις σας, τις κρατήσεις σας, τα προνόμιά σας!
Κύριοι, ποιός σας έδωσε το δικαίωμα να χρισθείτε Ηγεμόνες μας; Ποιός σας έδωσε το δικαίωμα να κάνετε την Ελλάδα φέουδό σας και εμάς, φόρου υποτελείς στα κελεύσματά σας; Πού είναι επιτέλους η αρχή της ισότητας, της ισονομίας, των ίσων ευκαιριών στην εργασία; Πού είναι επιτέλους η Δημοκρατία, την οποίαν, σας επιλέξαμε να υπηρετείτε; Και που με την προκλητική συμπεριφορά σας, παραβιάζετε κατʼεπανάληψη!
Επειδή, η συμπεριφορά σας αυτή δεν συνάδει ούτε με την ιδιότητά σας ούτε και με το λειτούργημά σας, διαμαρτύρομαι για πολλοστή φορά ενώπιόν σας και

ΣΑΣ ΚΑΛΩ

Οπως, εντός μιάς (1) εβδομάδος, από την γνωστοποίηση της παρούσας μου, προβείτε στις κάτωθι ενέργειες:
1) Δώσετε στην δημοσιότητα όλα τα όνόματα των υπαλλήλων της Βουλής και των νεοπροσληφθέντων.
2) Μας γνωρίσετε τι είδους έργον επιτελούν ακριβώς και ποιά ανάγκη επέβαλε την πρόσληψη νέων, με την διαδικασία του κατεπείγοντος, σε περίοδο λιτότητος, για τον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό. Δικαιούμαστε, εν πάσει περιπτώσει, ως φορολογούμενοι σκληρά πολίτες, να γνωρίζουμε πού πάνε τα χρήματά μας!
Άλλως, επιφυλάσσομαι παντός νομίμου δικαιώματός μου, τείνοντος, στον, δια της εφαρμογής των προβλεπομένων νομίμων κυρώσεων, εξαναγκασμόν σας σε συμμόρφωση, προς όσα ανωτέρω αναφέρω και αιτούμαι.

Γεωργία Γρηγοροπούλου-Μουγιάκου
π.Νομικός σύμβουλος Δήμου Βούλας
Νομική-Οικονομική Αναλύτρια, Λογοτέχνις

thanks to:mastouromata.com, Inout.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Οτι κατέβασες κατέβασες.....

Μετά το blue-whitegt.com "έκλεισε" και το gamato.info και μετά;;

όπως αναφέρει ο φίλος TwistedTool έχουν κατέβει τις τελευταίες μέρες:

TORRENT TRACKERS:

# blue-whitegt.com

# gamato.info

* globus-tracker.com

* cyprus-share.net

* kavatza.net

* GreekBits.org

* TorrentsLab.com

* Torrent-Market.com

* greekshare.net

* greek-torrent.net

* hellenicwave.net

DIRECT DOWNLOAD SITES:

* Greek-Power.info

* EasyGreeks.com

* G3twarez.com

* Warezakias.info

* Greek-Fantasy.com

* GreekEvolution.com

* Greek-Fun.com

* mousikosteki.net

* peirates-team.com

* rapidsharez.gr

Της τελευταίες μέρες γίνετε μια στοχευμένη επίθεση εναντίων της..."πειρατείας"

οι παραπάνω σελίδες έχουν κλείσει,κάποιες οριστικά κάποιες προσωρινά,άλλες βίαια, άλλες από τους διαχειριστές για την προστασία των ίδιων αλλά και των μελών τους.

Μια από τις ποιο ηλίθιες εφευρέσεις του ανθρώπου, αυτή του πνευματικού δικαιώματος κερδίζει έδαφος από ότι φαίνεται τον τελευταίο καιρό στην Ελλάδα με την κρατική δικαιολογία...απώλειες φόρων...χαχαχαχα να καλά διαβάσατε απώλειες φόρων...

Δεν είναι "πειρατεία" το file sharing η νομοθεσία μας πρέπει να αλλάξει εκ βάθρων....ρίξτε μια ματιά στον παρακάτω σύνδεσμο piratpartiet.se   

ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσμα τα του...

Διαβάστε περισσότερα...

Ιστορία δίχως τέλος....

Γκάζι, Σάββατο βράδυ.

Ο Γιώργος βγαίνει από το Gay bar που συχνάζει και αποφασίζει να γυρίσει με τα πόδια στο σπίτι στα Εξάρχεια. Εκεί κάπου στο ύψος της Ομόνοιας, αισθάνεται κάπως περίεργα... ακούει γλώσσες που δεν καταλαβαίνει. "Γέμισε η Αθήνα ξένους" μονολογεί, ενώ αισθάνεται όλο και λιγότερη ασφάλεια. Ανοίγει το βήμα, αλλά βλέπει την κοπέλα αφού έχει πέσει πάνω της. "Ευτυχώς" σκέφτεται "Ελληνίδα". Χαμογελά και απομακρύνεται.

Η Μαρία μόλις σχόλασε από την καφετέρια που δουλεύει, ενώ παράλληλα σπουδάζει. Έχει έρθει από ένα χωριό της Πελοποννήσου. Κουρασμένη μετά από 8 ώρες ορθοστασίας, δεν βλέπει τον τύπο που έρχεται κατά πάνω της. Όταν τελικά συγκρούονται τον προσέχει και καταλαβαίνει αμέσως ότι είναι gay - ο Γιώργος, περήφανος για αυτό που είναι, δεν προσπάθησε να το κρύψει ποτέ. Την έκπληξη από τη... σύγκρουση διαδέχεται η ανησυχία "ποιος ξέρει τι κουβαλάει αυτός - γεμίσαμε πούστηδες ρε γαμώτο" σκέφτεται. Πανικοβλημένη, τρέχει να μπει στο πρώτο ταξί της πιάτσας για να γυρίσει σπίτι να πλυθεί.

Ο Νίκος, νέος ταξιτζής, έχει σταματήσει στην Ομόνοια ελπίζοντας ότι θα πάρει καμιά καλή κούρσα για να βγει η βάρδια. Χαίρεται όταν βλέπει τη Μαρία να ανοίγει την πόρτα και να κάθεται δίπλα του. Ευτυχώς δεν είναι κανένας Πακιστανός. Θα έπρεπε να τσακωθεί για να μην τον πάρει. Βρωμάνε κιόλας. Η Μαρία λέει ένα καλησπέρα και μετά αμέσως "στην Κυψέλη παρακαλώ". Φαίνεται αγχωμένη για κάποιο λόγο, αλλά ό Νίκος αμέσως καταλαβαίνει ότι δεν είναι από δω - το λάμδα της προδίδει ότι είναι από την επαρχεία. "Φτου σου γαμώτο, πάλι βλαχάκι μου έπεσε. Μαγνήτη έχω ο κερατάς;". Φοβάται ότι θα του βγάλει το λάδι με τα λεφτά και έχει ακούσει από παλιότερους ότι οι βλάχοι είναι κουτοπόνηροι και πρέπει να τους προσέχει - πάντα προσπαθούν να σου φάνε λεφτά.

Φτάνουν στη Κυψέλη, η Μαρία πληρώνει, κατεβαίνει. Ο Νίκος, εκνευρισμένος που το βλαχάκι τον έχωσε στα στενά της Κυψέλης, ακούει στον ασύρματο το κέντρο να ζητά ταξί από Κυψέλη για Εκάλη. Αμέσως απαντά - δεν χάνονται τέτοιες ευκαιρίες. Ας μπει και κανένας άνθρωπος της προκοπής σε αυτό το ταξί!

Φτάνει στην οδό που του υπέδειξαν και βλέπει το ζευγάρι: μεσήλικες, καλοβαλμένοι. "Επιτέλους" μονολογεί.

Η Αφροδίτη με τον άντρα της, γιατροί και οι δύο, μπαίνουν με βαριά καρδιά στο ταξί: σιχαίνονται τους ταξιτζήδες, σχεδόν τους φοβούνται. Δεν είχαν επιλογή όμως απόψε. Το αυτοκίνητό τους είναι στο συνεργείο.

Στο ραδιόφωνο ακούγονται οι βραδινές ειδήσεις. Κάπου ανάμεσα στους νέους φόρους και την αντίδραση των Γερμανών στη βοήθεια προς τη χώρα μας (δεν μας αξίζει, λέει, γιατί οι Έλληνες είναι λαμόγια), γίνεται αναφορά στις νέες δηλώσεις του Άδωνη για το δημοψήφισμα για την ιθαγένεια στους μετανάστες.

"Να γειάσει το στόμα του" λένε και οι τρεις με μία φωνή.

http://lingua-franca-greece.blogspot.com/2010/02/blog-post_11.html

Διαβάστε περισσότερα...

Οι βδέλλες ...της βλακείας....

Η βλακεία είναι η πιο επικίνδυνη δύναμη του κόσμου. Δεν μπορούμε να την εξαλείψουμε, αλλά μπορούμε να την αναγνωρίσουμε. Αν και, κάποιες φορές, μας βοηθά να προοδεύσουμε.

«Δύο πράγματα είναι ατελείωτα: το σύμπαν και η βλακεία του ανθρώπου, όμως για το σύμπαν δεν είμαι ακόμα σίγουρος». Αυτή η φράση, που αποδίδεται στον Άλμπερτ Αϊνστάιν, εκφράζει μια πανάρχαια ιδέα. Άλλωστε ο πρώτος βλάκας της ιστορίας δεν ήταν άλλος από τον Αδάμ, που έχασε τον Παράδεισο, για να φάει ένα φρούτο.

Τι εννοούμε όμως με τη λέξη «βλακεία»; Η έννοια, αν και είναι ενστικτωδώς γνωστή σε όλους, μοιάζει να ξεφεύγει από οποιονδήποτε θεωρητικό ορισμό. Δεν είναι απλώς το αντίθετο της εξυπνάδας, γιατί υπάρχουν έξυπνοι άνθρωποι που, κάποιες φορές, συμπεριφέρονται σαν βλάκες.

Ο μοναδικός που κατάφερε να δώσει έναν πειστικό ορισμό στη βλακεία ήταν, το 1988, ο ιστορικός και οικονομολόγος Κάρλο Τσιπόλα: βλάκας είναι αυτός που προκαλεί ζημιά σε κάποιον άλλο αλλά παράλληλα δεν πετυχαίνει κάποιο πλεονέκτημα για τον εαυτό του ή ακόμα και υφίσταται ζημιά και ο ίδιος.

«Η ζωή μας είναι γεμάτη απώλειες χρήματος, χρόνου, ενέργειας, ησυχίας και καλής διάθεσης, λόγω των απίθανων πράξεων κάποιου παράλογου πλάσματος που μας τυχαίνει τις πιο .....
απρόσμενες στιγμές και ζημιώνει, ακυρώνει και δυσκολεύει τη ζωή μας, χωρίς να έχει απολύτως τίποτα να κερδίσει από τις πράξεις του», γράφει ο Τσιπόλα. Ένα πράγμα είναι λοιπόν ξεκάθαρο: η βλακεία έχει μια ευκρινή κλίση να μεταφράζεται σε πράξεις, και αυτό την καθιστά επικίνδυνη.

Και αν είμαι εγώ ο βλάκας;
Σε αυτό το σημείο, όμως, ήρθε η ώρα για ένα συλλογισμό. Δεδομένου ότι το χαρακτηριστικό του βλάκα είναι ότι δε γνωρίζει πως είναι βλάκας, αν πιστεύουμε ότι δεν είμαστε βλάκες, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε ότι δεν είμαστε. Τουλάχιστον κάποιες φορές ή σε κάποιες περιπτώσεις.

Έχουμε την τάση να χαρακτηρίζουμε βλακεία όλες τις συμπεριφορές που δεν εντάσσονται στα δικά μας νοητικά σχήματα. Όμως το να πιστεύουμε πως μόνο οι άλλοι είναι βλάκες είναι ένας φαύλος κύκλος και... μεγάλη βλακεία. Σε καθένα από εμάς υπάρχει ένας παράγοντας βλακείας που είναι πάντα μεγαλύτερος απ’ όσο πιστεύουμε. Το οποίο δεν είναι υποχρεωτικά μπελάς.

Ίσως μάλιστα η βλακεία να έχει εξελικτική λειτουργία: μας αναγκάζει να κάνουμε ριψοκίνδυνες πράξεις, οι οποίες σε πολλές περιπτώσεις μπορούν να είναι περισσότερο χρήσιμες από την απραξία. Η βλακεία, καθώς είναι μια παράλογη συμπεριφορά, επιτρέπει στον άνθρωπο να δέχεται προκλήσεις που διαφορετικά δε θα δεχόταν. Και η παρεκτροπή λόγω της βλακείας οδηγεί στην πρόοδο και την ανεύρεση καινοτόμων λύσεων.

Η βλακεία, λοιπόν, μας επιτρέπει να κάνουμε λάθη, και από την εμπειρία του λάθους έρχεται πάντα η πρόοδος της γνώσης. Συνεπώς ένα σημείο-κλειδί για να εξαλείψουμε τη βλακεία είναι να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας και να διορθωθούμε. Όπως έλεγε ο Γάλλος συγγραφέας Πολ Βαλερί: «Υπάρχει ένας βλάκας μέσα μου. Πρέπει να επωφεληθώ από τα λάθη του».

Σαν σώφρονες "βλάκες" λοιπόν στην πλειονότητα του το ελληνικό "πόπολο" δέχθηκε αυτή την εποχή ένα σωρό "αναγκαία" μέτρα που μας φέρνουν σε περίοδο κατοχής.

Είπαμε όλοι οι "βλάκες" : -Τι στα κομάτια όσοι τα φάγανε δεν τους πιάνουν και ούτε πρόκειται να τα φέρουν πίσω. ας βάλουμε όλοι μια πλάτη να σωθεί το κράτος μας από το βάραθρο και τον εξευτελισμό.....
Κάπου όμως τα πράγματα στραβώνουν κάπου η πλάτη μετατρέπεται σε απεριόριστη κοροϊδία και εκμετάλευση και κάπου πια η βλακεία σταματάει.

Τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης και τα μεγάλα έντυπα ενημέρωσης έχουν ξεκινήσει ένα απέραντο πρόγκρομ "ενημέρωσης" και "τρομολαγνείας", επισπεύδοντας να στηρίζουν τους καναλάρχες και τους μεγαλοεκδότες και αποκρύπτοντας ότι και ΑΥΤΟΙ είναι απόλυτα υπεύθυνοι με τα τεράστια χρέη τους προς το κράτος για το σημερινό μας χάλι.

Ο ένας καλύπτει τον άλλο και όλοι μαζί καλύπτουν τραπεζίτες και "χρυσόπαιδα" προσπαθώντας να λεκιάσουν ανεπανόρθωτα τον Ελληνικό γαλάζιο ουρανό με την γκρίζα ομίχλη της βόρειας Ευρώπης

Όταν ακούγονται κάποιες φωνές για μείωση η (και γιατί όχι ;; ) καθολική περικοπή εξοπλισμών για μείωση του χρέους τι φοβούντε ;; Μήπως μας επιτεθούν οι Τούρκοι και οι Σκοπιανοί και μας καταλάβουν ;;;
Και αν ναι γιατί ο κ. Γ.Α.Π δεν κάνει, σαν τον πατέρα του, ένα ακόμη σύμφωνο "μη επίθεσης" με τον "κουμπάρο" και συγχρόνως ένα σύμφωνο για άμεση συνεκμετάλευση πετρελαϊκών κοιτασμάτων Αιγαίου με την γείτονα ;;;

Ακόμη αντί να τρέχει να δανεισθεί από τους διάφορους διεθνείς νταβαντζήδες γιατί δεν καλεί την μεγαλύτερη εφοπλιστική δύναμη του κόσμου, την Ελληνική, και να ζητήσει την βοήθεια της, με το αζημείωτο βέβαια γιατί κανείς δεν χαρίζει τίποτε σήμερα. Αλλά καλύτερα να οφείλεις στους δικούς σου παρά σε ξένους....
Υπάρχουν πιστεύω αρκετές λύσεις και αρκετές διεξόδοι ....

Εγώ ένας απλός βλάκας σκέφθηκα κάποιες, κάποιοι άλλοι περισότερο γνώστες ίσως ψάχνουν πολυπλοκώτερες λύσεις αλλά όπως όλοι γνωρίζουμε κάθε πρόβλημα έχει την λύση του...

Θέλει προσοχή όμως γιατί άμα ΟΛΟΙ οι βλάκες καταλάβουμε ότι η μοναδική επιδίωξη είναι απλά να μας χώσουνε πιο βαθιά στο λάκο και βγούμε στους δρόμους και βοηθήσουν και άλλοι βλάκες από τον Νότο η τον Βορρά της Ευρώπης τότε στις Βρυξέλλες το μόνο που θα χρειαστούνε είναι ...βδέλλες....!!!!!!!!!!!

Πηγή: InOut.gr- Αντώνης Λαμπρινίδης

Διαβάστε περισσότερα...

το μίσος....

 

"Κακώς διαμαρτύρονται κάποιοι

για τον κύπριο φοιτητή της

υπόθεσης "ΖΑΡΤΙΝΙΕΡΑ",

ο οποίος δικάζεται για

επίθεση στους αστυνομικούς.

Όλοι έχουμε δει το βίντεο

και όλοι θυμόμαστε

το μίσος με το οποίο

το κεφάλι του

χτυπούσε τα πόδια

των οργάνων της τάξης."

Από τους τίτλους τέλους "Ελληνοφρένειας" (της Παρασκευής 12/2/2010)

Διαβάστε περισσότερα...

search for inspirado

The road is fuckin' hard,
the road is fuckin' tough,
there's no question that
it is rough, rough stuff.

Tenacious D – The Road

Οι Tenacious D μπορεί να αναφέρονται σε όποιο δρόμο θέλουν στο συγκεκριμένο τραγούδι, εγώ, όμως, το χρησιμοποιώ ως έναυσμα για να πω αυτά που ίπτανται πάνω από το ερημωμένο εγκεφαλικό τοπίο μου τις τελευταίες 30 περίπου ώρες.

Inspirado, κατά τους Tenacious D, είναι τα δημιουργικά υγρά, τα οποία καθιστούν ένα απλό ανθρώπινο ον ικανό να δημιουργήσει μουσική, ποιήματα, ιστορίες κ.λπ. Αγγλιστί:  The creative juices which allows a normal human being to create music, poems, stories, etc.

Εντάξει, μπορείς να το πεις κι έμπνευση, αλλά ακούγεται πολύ απλό!

Αναζήτηση, λοιπόν, αυτού του κάτι που θα σε οδηγήσει στη δημιουργία. Δημιουργία, η οποία (καλά θα κάνει) να είναι εκ του μηδενός. Κάπως αδύνατο στις μέρες μας το φαινόμενο της παρθενογένεσης, αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν πρέπει να το επιζητούμε.

Μεγάλο θέμα η δημιουργία. Άρα, λογικά, αυτό το κάτι θα είναι.........

δυσεύρετο, απρόσιτο, επιδέξια κρυμμένο και δυσνόητο; Μπα.. Δε θα το ’λεγα. Δεν είναι δύσκολο να βρεις τα ερεθίσματα που ενεργοποιούν τη δημιουργική διαδικασία μέσα σου. Το δύσκολο είναι να γίνει αυτή η ενεργοποίηση, να γίνει η αρχή.

Ο δρόμος, δηλαδή, προς τη δημιουργία είναι δύσκολος. Γι’ αυτό και δε θα ασχοληθώ περαιτέρω μαζί του εδώ. Θα ασχοληθώ με εκείνα που ίσως θεωρούμε δύσκολο να εντοπίσουμε και τα οποία αποτελούν τα εφαλτήρια για τη δημιουργία.

Η διαφορετικότητα που χαρακτηρίζει το ανθρώπινο γένος, υποδεικνύει ότι ο καθένας θα έχει και διαφορετικά ερεθίσματα. Πού μπορεί να βρίσκονται αυτά;

Στη Μουσική. Ακούγοντας ένα μουσικό κομμάτι, υπάρχει η πιθανότητα να λειτουργήσουν μέσα σου οι χυμοί της δημιουργικότητας. Κάποιοι εμπνέονται από τη μεγαλειώδη κλασσική μουσική, άλλοι από την επαναστατική rock, άλλοι από τις συναισθηματικές blues και jazz, ενώ άλλοι από reggae, trance, disco κ.λπ., λόγω αναμνήσεων που ξυπνούν με το άκουσμα. Προσεύχομαι να μην υπάρχουν άνθρωποι που εμπνέονται με την pop.

Η μουσική είναι ένα ‘εύχρηστο’ μέσο έμπνευσης, καθώς μπορεί, πέρα από το αρχικό ερέθισμα, να σε συνοδεύει και κατά τη διάρκεια της δημιουργίας. Είτε θα γράψεις, είτε θα ζωγραφίσεις, μπορείς να το κάνεις ενώ ακούς το κομμάτι που σε παρακίνησε σε αυτό. Επιπρόσθετα, αν αποφασίσεις να διακόψεις τη δημιουργία σε κάποιο σημείο για να συνεχίσεις αργότερα, υπάρχει πάντα η δυνατότητα να ξαναβάλεις την ίδια μουσική κι έτσι να επανέλθεις στην προηγούμενη επιθυμητή κατάσταση.

Προσωπικά εμπνέομαι ακούγοντας Beethoven, Tool, Pink Floyd, Δημήτρη Μητροπάνο, Ορφέα Περίδη και συγκεκριμένα κομμάτια από Rush, Earth, Metallica, Mastodon, Διονύση Τσακνή, Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και άλλους.

Στη Λογοτεχνία. Τα δημιουργικά υγρά μπορεί να λειτουργήσουν αφού διαβάσει κάποιος ένα λογοτεχνικό κείμενο. Ένα ποίημα με λυρικότητα και όμορφη ομοιοκαταληξία, ένα κείμενο που ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας, ένα ρεαλιστικό διήγημα με λεπτομερείς περιγραφές τοπίων, χαρακτήρων και αντικειμένων, ένα αστυνομικό θρίλερ που ανεβάζει την αδρεναλίνη, ένα φιλοσοφικό κείμενο που θέτει σε κίνηση τα γρανάζια του εγκεφάλου, ένα κωμικό ανάγνωσμα που χαλαρώνει τον αναγνώστη, ένα cartoon που φέρνει μνήμες από την παιδική ηλικία· όλα αυτά κι άλλα τόσα μπορεί να εμπνεύσουν κάποιον. Αν υπάρχουν και κάποιοι που εμπνέονται διαβάζοντας κουτσομπολίστικα περιοδικά και εφημερίδες, τι να πω; Ο καθένας με το βίτσιο του.

Προσωπικά εμπνέομαι διαβάζοντας Kafka, Jules Verne (Ιούλιος Βερν) και Αρκά. Υπάρχουν, βέβαια, και οι στιγμές της στιγμιαίας έμπνευσης, στις οποίες ενώ διαβάζω κάποιον άλλο, βρίσκω στοιχεία που με εμπνέουν.

Στον Κινηματογράφο. Όλοι βλέπουν ταινίες, αλλά ίσως να μην αντιλαμβάνονται ότι μπορούν και να εμπνευσθούν από αυτές. Μια ταινία επιστημονικής φαντασίας που παρουσιάζει μελλοντικά επιτεύγματα, μια ιστορική ταινία που εξιστορεί εποχές περασμένες, μια βιογραφική, η οποία αφηγείται τη ζωή ενός σημαντικού ανθρώπου, μια κωμωδία που ξαλαφρώνει και αποδεσμεύει τον εγκέφαλο από τις όποιες σκέψεις, ένα θρίλερ που αναστατώνει, μια περιπέτεια με γερές δόσεις αδρεναλίνης, ακόμα και μια ρομαντική ταινία που ξυπνά τρυφερά αισθήματα, είναι ικανές να σου δώσουν το σπινθήρα για να προχωρήσεις στη δημιουργία. Αν εσύ εμπνέεσαι βλέποντας το Sex And The City, μπορείς σε αυτό το σημείο να μας απαλλάξεις από την παρουσία σου, καρφώνοντας στο λαιμουδάκι σου μια δωδεκάποντη γόβα.

Μιλώντας για κινηματογράφο, πρέπει να αναφέρω και την τηλεόραση, η οποία, ανάμεσα στα σκατά που απλόχερα προσφέρει, κάνει το λάθος σε μερικές σπάνιες περιπτώσεις, να παρουσιάσει και κάτι το αξιόλογο. Σειρές κι εκπομπές που ξεφεύγουν από το (άθλιο) κατεστημένο, μπορούν να εμπνεύσουν κάποιον.

Τέλος, μπορεί αυτό που σε εμπνέει να μην είναι η ταινία αυτή καθαυτή, αλλά κάποιος ηθοποιός, ο οποίος με τις ερμηνείες του (είτε στον κινηματογράφο, είτε στην τηλεόραση) να αποτελεί για σένα ερέθισμα για δημιουργία.

Προσωπικά εμπνέομαι βλέποντας ταινίες των: David Lynch (αυτό το Eraserhead, όσες φορές κι αν το δω, μου κάνει τη ζημιά), Quentin Tarantino, Stanley Kubrick, Guillermo del Toro. Ηθοποιοί που αγαπώ, οι: Jack Nicholson, Kevin Spacey, Benicio del Toro, Robert Downey Jr., Jack Black.

Στη Ζωγραφική, τη Γλυπτική, τη Φωτογραφία, την Αρχιτεκτονική. Οι εικαστικές τέχνες, συνήθως αποτελούν τις πιο προφανείς και ευπρόσιτες πηγές έμπνευσης. Αυτό συμβαίνει διότι η επαφή με το θεατή είναι πιο άμεση κι έτσι η επικοινωνία ανάμεσα σε Τέχνη και άνθρωπο γίνεται πιο έντονη και αποτελεσματική. Είναι μορφές Τέχνης, οι οποίες κατά κάποιον τρόπο δίνουν την ευκαιρία για μια πιο χειροπιαστή και εκ τούτου πιο κατανοητή αίσθηση της έμπνευσης που είχε ο ίδιος ο εκάστοτε δημιουργός.

Πίνακες και γλυπτά οποιουδήποτε καλλιτεχνικού ρεύματος, από την Αναγέννηση, το Μπαρόκ και τον Ιμπρεσιονισμό μέχρι τον Κυβισμό, τον Εξπρεσιονισμό και την Pop Art, για να μιλήσω περί μερικών γνωστών από τα πολλά ρεύματα, μπορούν να ανακινήσουν τους δημιουργικούς χυμούς μέσα σου. Η πιστότητα αναπαράστασης μιας σκηνής ή του ανθρωπίνου σώματος, τα ζωντανά και εκφραστικά χρώματα, τα πολλαπλά μηνύματα και αλληγορίες, οι συμβολισμοί, οι φαινομενικά τυχαίες πινελιές, οι αμέτρητες κουκκίδες χρώματος είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά κάποιων από τα καλλιτεχνικά κινήματα, στα οποία μπορείς να εστιάσεις και να θαυμάσεις.

Αρχιτεκτονικά κτίσματα, ανεξαρτήτως είδους και μεγέθους: μεγαλοπρεπή, λιτά, υπερβολικά, μινιμαλιστικά, αρχαία, υπερσύγχρονα μπορούν να σου προκαλέσουν ανάμεικτα συναισθήματα τόσο με την εξωτερική τους όψη, αλλά και την εσωτερική δομή και διακόσμηση. Φωτογραφίες, οι οποίες, παρόλο που ξέρεις ότι είναι εντελώς πραγματικές, δείχνουν να τραβήχτηκαν σε άλλο πλανήτη. Όποιο και να είναι το θέμα τους, από ζώα και σκηνές της φύσης, μέχρι εικόνες από το διάστημα και φάσεις της ανθρώπινης καθημερινότητας, είναι βέβαιο ότι θα βρεθεί κάτι που θα σε επηρεάσει.

Αναφορικά με τις Εικαστικές Τέχνες, πρέπει να προστεθούν και διάφορα όχι-και-τόσο-γνωστά είδη. Αυτά περιλαμβάνουν το graffiti, την τυπογραφία, το body painting, την installation art, την performance art (παραστατική τέχνη) και πολλά άλλα. Με λίγο ψάξιμο, μπορεί ο καθένας να βρει τις μορφές Τέχνης που τον εμπνέουν.

Προσωπικά εμπνέομαι παρατηρώντας πίνακες των Rembrandt, Leonardo Da Vinci, Salvador Dali, Francisco Goya, γλυπτά του Michelangelo και του Henry Moore, τα τεράστια πέτρινα κεφάλια στο Νησί του Πάσχα, το Stonehedge, ένα μικρό ξωκλήσι στο χωριό μου και φωτογραφίες που απεικονίζουν ομορφιές της φύσης αλλά και του διαστήματος.

Αν διαβάσατε μέχρι εδώ, μπορείτε να κάνετε ένα πεντάλεπτο διάλειμμα, για να συνεχίσουμε στο επόμενο και τελευταίο κεφάλαιο, το οποίο (ελπίζω πως) δε θα είναι τόσο τεράστιο.

Με τις πιο πάνω αερολογίες μου, απλά χρησιμοποίησα κάμποσο χρόνο από τη ζωή σας για να πω αυτό το απλό: μπορείς να εμπνευσθείς, ερχόμενος σε επαφή με την Τέχνη. Πέρα, όμως, από την Τέχνη, τι άλλο μπορεί να ωθήσει κάποιον στη δημιουργία;

Πρώτα πρώτα η Φύση. Η Φύση έχει τεράστια επιδραστικότητα σε αυτούς που αντιλαμβάνονται ή προσπαθούν να αντιληφθούν το μεγαλείο της. Κι αυτό συμβαίνει διότι η ίδια είναι οικοδεσπότης των πιο όμορφων, αλλά και των πιο τρομερών συμβάντων και πλασμάτων που μπορεί να αντιμετωπίσει ο άνθρωπος.

Τι είναι αυτό στη Φύση, το οποίο μπορεί, παρατηρώντας το, να σου ξυπνήσει συναισθήματα; Τα πάντα! Και δεν εννοώ τα πανέμορφα ζώα που κατοικούν στην Κίνα. Οτιδήποτε στη Φύση είναι ικανό να σου δώσει ιδέες και συγκινήσεις. Ο μακρόκοσμος: μια βόλτα σε ένα δάσος, η καταστροφική ισχύς των σεισμών, η εκθαμβωτική ομορφιά των κεραυνών, η αποστομωτική τελειότητα των καταρρακτών, η εξωτική ομορφιά διαφόρων τοπίων, οι φανταστικοί σχηματισμοί βράχων σε παραλίες. Ο μικρόκοσμος: η αρχιτεκτονική δομή μιας κηρήθρας, μικροσκοπικά και πανέμορφα φυτά, δαιδαλώδεις ιστοί αραχνών. Τα ζώα: από το μεγαλοπρεπές λιοντάρι μέχρι το μικρό και προνοητικό μυρμήγκι, από τη μεταμόρφωση του γυρίνου σε βάτραχο μέχρι την ερωτική πράξη των αλογακίων της Παναγίας που ολοκληρώνεται με τον αποκεφαλισμό και το φάγωμα της κεφαλής του αρσενικού από το θηλυκό.

Η Φύση είναι ένα τεράστιο μαγαζί με δωρεάν υλικό προς την έμπνευση. Και δε χρειάζεται να τρέχεις στις ζούγκλες και σε εξωτικά νησιά για να θαυμάσεις τις ομορφιές της Φύσης. Παρατήρησε τη σταδιακή ανάπτυξη ενός φυτού στο σπίτι σου, τις διαφορετικές αντιδράσεις του σκύλου σου κάθε φορά που τον πλησιάζει ένας ξένος και στη συνέχεια εσύ, ένα πουλί που παίζει με με ένα κομματάκι ψωμιού, μια γάτα που παίζει με μια κατσαρίδα πριν την καταβροχθίσει, δες τις εναλλαγές χρωμάτων στον ουρανό κατά το ξημέρωμα και το ηλιοβασίλεμα.

Πέρα από τη Φύση, υπάρχει και η τελευταία (που μπόρεσα να σκεφτώ) πηγή έμπνευσης.

Οι άνθρωποι. Αν εξαιρέσουμε μερικά γεγονότα όπως: ο καθένας μισεί όλους τους άλλους, είμαστε ηλίθιοι και προσπαθούμε να καταστρέψουμε αυτόν τον πλανήτη, είμαστε τόσο υπερόπτες και εγωιστές που δίνουμε ακόμα και στους εξωγήινους τα βασικά δικά μας εξωτερικά χαρακτηριστικά (ας σταματήσω την απαρίθμηση, θα ξεδιπλώσω το μισανθρωπισμό μου σε μετέπειτα ανάρτηση), έχουμε την τιμή ο καθένας ξεχωριστά να αποτελεί πηγή έμπνευσης για ένα, τουλάχιστον, άλλο άνθρωπο. Και δεν είναι απαραίτητο ο άνθρωπος-έμπνευση κάποιου, να είναι αγαπημένο του πρόσωπο.

Φίλοι και εχθροί μπορούν να αποτελέσουν κάλλιστα την αιτία για δημιουργία, με διαφορετικά αποτελέσματα σε κάθε περίπτωση βεβαίως. Το πρώτο ‘μπαμπά’ ή ‘μαμά’ από το μωρό σου, ένα φιλί από την/τον αγαπημένη/ο σου, μια πράξη ενός φίλου που σε πλήγωσε ή θύμωσε, ο χαμός ενός αγαπημένου προσώπου, η οργή που σου προκάλεσε ένας μισητός αντίπαλος, μια αγκαλιά από τη γιαγιά, η επιτυχία ενός εχθρού σε κάτι που προσπαθούσες σκληρά να καταφέρεις. Από όλους μπορεί κάποιος να βρει ερέθισμα για να δημιουργήσει κάτι.

Συνοψίζοντας, λοιπόν, μπορώ να πω ότι η έμπνευση βρίσκεται εκεί, μπροστά μας, κάθε στιγμή της ζωής μας. Οι δημιουργικοί χυμοί είναι αδρανείς μέσα μας και περιμένουν την ενεργοποίηση τους. Φτάνει να αναζητήσουμε ο καθένας τα ερεθίσματα που θα τους θέσουν σε λειτουργία.

Ας ψάξουμε για τα πράγματα εκείνα που δημιουργούν μέσα μας οποιοδήποτε συναίσθημα, μιας και από αυτό θα εκκινήσει η δημιουργική διαδικασία. Και να θυμάστε: δεν είναι μόνο τα όμορφα, αλλά και όσα πράγματα προκαλούν αρνητικά, άσχημα ή δύσκολα συναισθήματα που οδηγούν στην έμπνευση. Πάρτε για παραδείγματα τη Guernica του Picasso, το The Wall των Pink Floyd, τη Μεταμόρφωση του Kafka.

Υ.Γ.: Οι προσωπικές προτιμήσεις στην ενότητα περί Τέχνης, δε βρίσκονται εκεί για να το παίξω ψαγμένος και κουλτουριάρης. Άλλωστε δε γνωρίζω ολόκληρο το έργο των δημιουργών που αναφέρω (εκτός από μερικούς!). Τις προτιμήσεις μου τις βάζω για να δώσω μερικά παραδείγματα σε όποιο νιώθει ότι δυσκολεύεται να κάνει μια αρχή με κάποιο είδος Τέχνης.

Υ.Υ.Γ.: Μισώ και γω τα σεντόνια. Σόρι για το μέγεθος!

atwistedblog.blogspot.com

Διαβάστε περισσότερα...